Deze zondagmorgen nog even de door mij gemiste Jinek van afgelopen vrijdag gescand. Op 59:52 spreekt oervrouw Eva naar haar castrerende aard zeer natuurlijke woorden tegen de voetbalvrouwen die vandaag, zondag, hun eerste wedstrijd spelen op het Europees toernooi in eigen land:

“Anouk, er is sowieso al heel erg goed nieuws. Bij de logoleeuw is zijn lul afgehakt Het logo heeft een geslachtsverandering ondergaan.”

De leeuw op de shirts van de voetbaldames heeft inderdaad geen manen meer en als je heel goed kijkt ook geen pielemousje.

Fast retrogressive forward to the London Metro:

De metro in Londen zal de reizigers niet meer verwelkomen met “dames en heren”, maar met  “iedereen”, zoals in “goedemorgen iedereen”. De verantwoordelijke organisatie, Transport for London, vindt dat Londen volledig mee moet in de stroom van identiteitsgevoeligheidsgektes en dat er aan de “diversiteit” recht moet worden gedaan.

“De maatregel wordt gesteund door belangenorganisatie Stonewall, die zich inzet voor de rechten van lesbiennes, homoseksuelen, biseksuelen en transgenders.”

Het mag duidelijk zijn: in de links-regressieve gevoeligheidswereld is men heel erg bezig met identiteit en dat hangt nauw samen met, eh . . . . . . hetgeen tussen de benen is. En dat kan alle kanten opgaan van enerzijds zéér benadrukken tot anderzijds daar-mag-je-niet-op-letten. Het kruis wordt een mijnenveld. 

En waar ik nou bang voor ben: dat ergens diep, of toch niet zo diep, in dat identiteits-en-diversiteits-gemekker een tolerantie dan wel een eis tot tolerantie, verborgen zit voor de islam in het algemeen en specifiek-in-het-bizonder voor islamitische wreedheden als clitorectomie. Want we doen wel of dat identiteits-en-diversiteits-gemekker gaat over een coat of many colours, maar er is maar één diversiteits-identiteit die zich verborgen onder al dat zogenaamd veelkleurige gezeik heel erg opdringt en manifesteert: de nazislam.

En vergis je niet: in links-regressieve gelederen hebben de Anja Meulenbelts alweer opvolging, niet alleen in Palmaffia-liefde en Jodenhaat maar ook in vergoeilijking van de islamitische vrouwenbesnijdenis. Ik citeer zodadelijk uit een column van Elma Drayer in de Volkskrant van 14 oktober 2016. Drayer heeft zojuist gemeld dat Aafke Romeijn in Vrij Nederland de besnijdenis “constructief”, met “nuance” en met “pragmatiek” wil benaderen en dat ze islamitische besnijdenis in een ziekenhuis wil laten plaatsvinden. Want ja, zegt Romeijn, als je vrouwenbesnijdenis verbiedt, gebeurt het toch, “en dan veelal op de keukentafel met een bot mes”.

Drayer:

“Merkwaardige logica, met alle respect. Moord en doodslag zijn bij mijn weten, ondanks een strikt wettelijk verbod, verre van uitgeroeid. Hetzelfde geldt voor pakweg diefstal, antihomogeweld, racistische aanslagen, verkrachting, incest. Toch zul je niemand horen betogen dat deze illegale verschijnselen nu eenmaal gebeuren, dus dat je ze beter netjes kunt reguleren – teneinde erger te voorkomen. En terecht. Maar als het gaat om genitale verminking is dat wel een tof idee?
( . . .)
Het was uitgerekend dit miserabele stukje dat voormalig feministisch boegbeeld Anja Meulenbelt warm aanbeval bij haar aanhangers. ‘Gelukkig’, jubelde ze op haar Facebookpagina. ‘Een vrouw van de jongere generatie neemt de handschoen op.’ Ik begrijp haar vreugde over de erfopvolging. Maar mij stemt juist die tot diepe treurigheid.”
[mijn blauwe vet]

Tot zover Drayer. En wat is nu de moraal van dit verhaal? Dat een gecastreerde leeuw kan leiden tot een betoog tegen islamitische clitorectomie. Althans bij mij tenminste.

INSTANT UPDATE:

The Clarion Project — (Een clarion is een klaroen. U weet wel: van die stoten) — is bezig met een serie stukken die gaat over de Orwelliaanse  “doublespeak” en “doublethink” waarmee islamisten bondgenoten hebben gemaakt onder regressief-links. Een voorbeeld is het stuk over die levensgevaarlijke Amerikaanse hoofddoek Linda Sarsour onder de titel “Linda Sarsour: Jihad Against Trump Is Patriotism”. Er is ook een stuk dat gaat over vrouwen-besnijdenis en hoe dat verdedigd wordt door reactionair-linkse wijven: “Crime or Culture? Feminists Betray Muslim Women”.

Hieronder is Linda Sarsour die zeer onlangs sprak op een bijeenkomst van de Islamic Society of Northern America (ISNA). Nee, ik heb het zelf niet bekeekluisterd. Ik heb geen zin om twintig minuten lang zin te hebben om iemand met een vlammenwerper van een katheder te vuurspuwen.


__________

Advertenties