Als  je de introductie-cursus voor eerstejaars-studenten politicologie van een willekeurige Nederlands universiteit erbij pakt dan vind je daarin ook alle wijsheid rond “democratie” die afgelopen zondag het Filosofisch Kwintet wist op te hoesten. Het moest gaan over “De toekomst van de democratie” en de vijf aan tafel bewezen weer eens dat als we deze quasi-elite niet weg krijgen Europa ten onder zal gaan.

De rode draad was: populistische partijen zoals de PVV zijn gevaarlijk en anti-rechtstatelijk, terwijl we juist pluralistisch en inclusief moeten zijn. U begrijpt: Geert Wilders is het gevaar en met de islam is niks aan de hand. Ja, dat is pervers en ueber-dom. Wat er nog meer pervers was: het ging alsmaar over inclusiviteit, maar geen seconde werd benoemd hoe decennia lang honderdduizenden mensen in Vlaanderen en Nederland zijn buitengesloten en gedemoniseerd via een formeel dan wel een informeel cordon sanitaire. Sterker nog: er werd op gezinspeeld dat partijen als het Vlaams Belang en de PVV misschien wel eens kandidaten zouden kunnen worden voor een verbod. Het bleef impliciet, maar het zat wel vlak onder de huid.

Philipp Blom en Sarah de Lange

Wie zater er aan tafel? Philipp Blom, een zijïge figuur die dermate ueber-beschaafd praat dat ik er de rillingen van krijg. Sarah de Lange, met een geaffecteerde stem als een roestig scheermes. Ook rillingen dus, maar dan anders. Caroline de Gruyter, van wie ik ooit zei: “Behalve lasterliegend is deze column net zo steriel als de schrijfster eruit ziet. Kraak noch smaak en desondanks trekt je bek ervan samen. Ja, dit magere wijf is antisemiet.” En dan een snotneus waarbij “steriel” eveneens het eerste woord is dat in me opkomt: Bastiaan Rijpkema.

Bastiaan Rijpkema en Caroline de Gruyter

Op minuut 17 zegt de jongeheer Rijpkema dat Wilders moskeeën wil sluiten en islam-onderwijs wil verbieden en dat daarom de rechtsstaat met vrijheid van godsdienst en meningsuiting en het gelijkheidsbeginsel in gevaar zijn.

Rijpkema gaf te kennen wel eens van Weimar en weerbare democratie gehoord te hebben en dan zou je toch een besef verwachten dat de islam, een nazisme avant, pendant et après la lettre, het grote gevaar is dat de democratie in Europa bedreigt. Temeer daar hij zelf het voorbeeld aanhaalt van het FIS, het Front Islamique du Salut dat in 1991 een meerderheid haalde bij verkiezingen in Algerije waarn het leger ingreep en er tien jaar burgeroorlog met massaslachtingen volgde. Maar nee, het gezelschap was het erover eens dat de gevaren die het westen bedreigen Marine le Pen, Geert Wilders en Donald Trump heten.

Zullen we dan zélf maar weer eens solo gaan filosoferen met behulp van John Rawls, Karl Popper en Thomas Mann?.

John Rawls is de Grootste Heilige van de Sociaal-Democratie. Hij heeft het volgende gezegd op pagina 220 van “A Theory of Justice” uit 1971:

“While an intolerant sect does not itself have title to complain of intolerance, its freedom should be restricted only when the tolerant sincerely and with reason believe that their own security and that of the institutions of liberty are in danger.”

Onze veiligheid en onze vrijheid zijn door de islam inderdaad in gevaar. Zie alleen al Wilders en de terreurdreiging.

Karl Popper:

“But we should claim the right to suppress them [namelijk de intoleranten] if necessary even by force; for it may easily turn out that they are not prepared to meet us on the level of rational argument, but begin by denouncing all argument; they may forbid their followers to listen to rational argument, because it is deceptive, and teach them to answer arguments by the use of their fists or pistols.

De islam is inderdaad principieel irrationeel én gewelddadig.

Thomas Mann:

“Toleranz wird zum Verbrechen, wenn sie dem Bösen gilt.”

En de islam ís inderdaad het Kwaad.

____________

Advertenties