Souad Mekhennet is in 1978 geboren in Frankfurt en gemengd Marokkaans-Turks. Ze heeft een boek geschreven “Ik moest alleen komen. Reizen naar het front van de jihad” waarin ze vertelt dat de Europeanen de schuld hebben dat onbegrepen islamitische jongens naar Syrië vertrekken om daar halzen af te snijden. Nou, dát boek wilde Pelckmans wel uitgeven! Zo veel beter dan dat nare anti-islamboek van Wim van Rooy!

Ik heb al eerder uitgelegd dat ze uit haar nek kletst. En nu heeft ze in het links-regressieve Knack nog eens een keer ruim de gelegenheid gekregen de Europese schuld fors uit te meten. Ik citeer:

“( . . .) er zijn kenmerken die je bij iedere geradicaliseerde moslim terugvindt. Zoals het stellige geloof dat er een oorlog tegen de islam bezig is. ( . . .)

Ik heb veel mensen gesproken die halverwege of aan het einde van hun radicaliseringsproces zaten. Zo herinner ik me nog goed mijn gesprek met Deso Dogg, de bekende Duitse rapper die zich later bij de IS aansloot. Hij zat vol vragen, wilde op zijn beurt weten waar de haat van het Westen tegenover de moslimgemeenschap vandaan kwam. Was er een oorlog bezig tegen de islam? Hij vertelde dat hij die vragen in de moskee had gesteld, maar dat de imams hem de mond snoerden. Ze weigerden over dit soort onderwerpen te discussiëren uit vrees dat de Duitse overheid de moskee zou sluiten. Via internet vond Deso Dogg iemand die hem wel van antwoord wilde dienen. Dat was Mohamed Mahmoud, een Oostenrijker die bij de nieuwe lichting radicalen hoorde, geboren in Europa. Mahmoud stond bekend als overtuigende inspiratiebron voor talloze zoekende moslimjongeren. Niet veel later stond Deso Dogg met een afgehakt hoofd te zwaaien op een video van de IS.

Wat als Deso Dogg van het begin af aan wél gehoor had gevonden bij de imams in de moskee, vraag ik me af. Misschien was het dan niet zover met hem gekomen. Niet iedereen kan worden gered, maar er zijn jongeren bij wie je op tijd aan de bel kunt trekken. De realiteit is dat veel moslims zijn geradicaliseerd ín Europa, niet in moslimlanden. Dat is geen excuus, maar wel iets om over na te denken. ( . . .) We mogen de radicale islam niet beschouwen als een probleem van buitenaf waar wij mee opgescheept zitten. Het probleem ligt hier, in Europa.”

Rapper Deso Dogg uit Duitsland – ook bekend als Denis Mamadou Gerhard Cuspert – die vergeefs in zijn geestelijke nood aanklopte bij de imam, hier samen met Khalid K. uit Almere wijzend naar Allah

En dit is die Khalid K., met wie Deso Dogg op de foto staat, alléén. Nou ja, alleen . . . . . . En hij wijst wéér naar Allah!

Souad Mekhennet in Knack nog maar eens:

“Feit blijft dat gevoelens van uitsluiting en discriminatie voor veel Europese jihadisten een gegronde voedingsbodem vormen. Ik hoorde het vaak in de banlieues van Parijs en Farid, de jeugdvriend van Abdelhamid Abaaoud die ik in Brussel sprak, zei ook dat hij zich nergens geaccepteerd voelde. Niet in België en niet in Marokko. Niemand nam hem serieus, zei hij. Hij voelde zich slachtoffer, net als de anderen, en had er derhalve geen problemen mee om Belgen of andere Europeanen te vermoorden. (  . . .) de groepering is zo gevaarlijk omdat er heel wat uiterst slimme, hoogopgeleide mensen bij aangesloten zijn. Ze spreken verschillende talen, hebben ervaring bij inlichtingendiensten zoals die van Saddam Hoessein, ze weten perfect wat er in de wereld te koop is.”

Abdelhamid Abaaoud zat mede achter de aanslagen in Parijs die op vrijdag 13 november 2015 aan 130 mensen het leven kostten. De gruwelijkste taferelen speelden zich af in de concertzaal Bataclan.

Op de NOS-site lezen we over deze Abdelhamid Abaaoud:

“Abdelhamid Abaaoud wordt in 1987 geboren als zoon van een Marokkaanse kruidenier. Zijn jeugd speelt zich af in de Brusselse gemeente Molenbeek, die niet bekendstaat als een goede buurt. Zijn middelbare schooltijd brengt hij door op het prestigieuze Saint-Pierre College in Ukkel, een welvarende wijk in Brussel.

Toch belandt hij rond 2010 in de criminaliteit. Hij wordt opgepakt voor enkele kleine vergrijpen. Zijn partner in crime is Brahim Abdeslam, een van de mannen die zichzelf afgelopen vrijdag opblies in Parijs.

In die jaren radicaliseert Abaaoud, tot verbazing van zijn familie. “Hij was geen moeilijk kind en hij werd een goed zakenman”, zegt zijn vader tegen Belgische media. “Maar ineens trok hij naar Syrië. Tot vandaag vraag ik me elke dag af waarom hij zo geradicaliseerd is. Ik heb geen antwoord.”

Onder de bijnaam ‘al-Baljiki’ (de Belg) sluit Abaaoud zich in Syrië aan bij terreurgroep Islamitische Staat. Hij laat zich graag filmen en duikt op in een video waarin hij achter het stuur zit van een terreinwagen. “Vroeger sleepten we koffers mee op vakantie naar Marokko”, zegt hij lachend. “Nu slepen we godzijdank ongelovigen mee die ons bestreden.” Aan een touw achter de wagen zijn enkele lijken van geëxecuteerde rebellen gebonden.” [mijn blauwe vet en let op dat “belandt hij”: hoe kómt dat toch?]

Souad Mekhennet in Knack nog maar eens:

“Mohammed Emwazi, alias Jihadi John, was zo iemand. ( . . .)  Hij had op een privéschool gezeten, later studeerde hij informatica en business management en werkte hij als computerprogrammeur. Zijn familie woonde in een gegoede Londense wijk. Totaal anders dan de grauwe banlieues van Parijs. Ik las de brieven waarin Emwazi klaagde over hoe hij was gediscrimineerd en over zijn slechte behandeling door de Britse geheime dienst. Hoe had het zo ver kunnen komen dat iemand als hij zichzelf zo’n slachtofferrol toe-eigende? En dat hij journalisten ging onthoofden? Het schokte me omdat Emwazi het beeld onderuithaalde van de onbegrepen, buitengesloten moslim uit een probleemwijk.“

Als het aan Mekhennet ligt gaan we het nooit begrijpen, namelijk dat de islam een ideologie is ván en vóór psychopaten en dat ongeacht de omstandigheden de islam maar één ding voortbrengt: diepe ellende en moorddadige waanzin. En dat moslims alleen bij hoge uitzondering niet in de slachtoffer-rol gaan zitten. 

Lees ook:Ingaan op klachten helpt niet tegen islamitische terreur

De “grievance-based approach” is zinloos. Hier een foto-reportage van de luxe waarin zelfmoord-terrorist Ronald leefde. Hij was getrouwd, had vijf kinderen en had een miljoen pond van de Britse regering gekregen vanwege zogenaamd onterecht opgesloten geweest in Guantanamo Bay.
__________________

Advertenties