De titel is alles zeggend: “In Nederland verhullen vrouwen niet hun lichaam, maar het hele probleem”.

Ik citeer twee zinnen uit de Volkskrant-column van Beri Shalmashi van afgelopen zondag:

“Ik vond het een van de moeilijkste dingen om aan te wennen toen ik naar het Midden-Oosten verhuisde: mannen mogen alles. Alles.”

“De situatie in Nederland is misschien nog wel schunniger, omdat we hier zo graag doen alsof dat soort dingen niet gebeuren. Alsof we beter zijn dan dat. Alsof, als er dan wat gebeurt, dat het er dan gewoon een beetje bij hoort. Hier verhullen we als vrouw niet ons lichaam, we verdoezelen het hele probleem.”

Nee trut: zojuist heb je anecdotisch en uit eigen ervaring uitgelegd dat in islamitische landen de grofste brutalisering door mannen van vrouwen cultureel geaccepteerd is. Dat is in het Westen niet zo. Wat in Pakistan en Afghanistan en Egypte en Irak en Iran dagelijks 1) openlijk, 2) zeer grof en 3) op grote schaal gebeurt, gebeurt in het Westen 1) in het geniep, 2) veel minder grof en 3) op veel kleinere schaal. Wat er in Pakistan en Afghanistan en Egypte en Irak en Iran en Saoedi-Arabië en Oman en Qatar in het geheim gebeurt, namelijk straffeloze mishandeling, extreme onderdrukking en vermoording, gebeurt in het Westen helemáál nauwelijks. Herstel. Nauwelijks? Ja, dat kan met de instroom van moslims in het Westen natuulijk wel méér zijn geworden.

Dit is het miljoenmiljardste voorbeeld van die eindeloze reeksen van kleine en grote domheden die in álle mainstream-media voortdurend gedebiteerd worden. Een Baudet-disje hier, een Wilders-demoniseerinkje daar, een kut-opmerkinkje over Fox-News in het programma “Achter de Dijken” als het over angst in de 17e eeuw gaat (of zo). Altijd “bezette gebieden” als men het over Israël heeft en men móét het blijkbaar altijd over Israël hebben. En altijd weer die verkapte Verharmlosung van de nazi-ideologie islam, zoals door Beri Shalmasi.

De vliegende turbo-kots krijg ik zo langzamerhand van die constante stiekeme pedante bevooroordeelde domheden. En die Beri Shalmashi moet eens “Allah en Eva” van Betsy Udink gaan lezen. Over dat boek zei ik ooit:

“Via een beschrijving van het onbeschrijflijke lijden van de vrouwen in dat onbeschrijflijk smerige land – geestelijk en materieel – laat Betsy Udink zien wat islam is in zijn pure vorm. Udink slaagt er inderdaad in het onbeschrijflijke te beschrijven. Wat was de leeservaring van ondergetekende van dat boek? Je krijgt je geest er niet omheen. Je geest wil er niet aan. Je kan het alleen bij stukjes en beetjes lezen, tot je door laten dringen. Zó pervers, zó smerig, zó onrechtvaardig, zó wreed, zó buiten alle proporties stompzinnig, zó lelijk kan geen menselijk wezen worden als de moslim-mannen die Udink in dat boek beschrijft. Maar ze bestaan wel degelijk. En bij miljoenen.”

________________