Annabel Nanninga spreekt het FvD-congres 2017 in Amsterdam toe

Nanninga  gisteren in het AD. “Ik heb zelf niks tegen hoofddoekjes en zelfs over het boerkaverbod twijfel ik. Zo’n verbod stuit me als echte liberaal tegen de borst: mensen moeten in principe kunnen dragen wat ze willen.’’

“Echte liberaal”: ach gut. Ja, ik weet dat ze ook voor een onbeperkte Vrijheid van Meningsuiting is. Ik niet. Mijn doodsvijanden krijgen in mijn land geen podium. Nazi-ideologieën moet je geen podium geven. Het schijnt ook niet te helpen als je Popper en Rawls aanhaalt, die uitleggen dat je niet tolerant kunt zijn voor degenen die gezworen hebben jouw tolerantie te gebruiken om aan al jouw vrijheid een einde te maken. Nanninga is blijkbaar toch vergiftigd door het anything-goes-isme van het postmoderne alles-is-gelijkwaardig-gelul. Thomas Mann: “Toleranz wird zum Verbrechen, wenn sie dem Bösen gilt.”

En nou wenst mevrouw ook in het nazi-symbool van de hoofddoek — waarvan de islamist zegt dat het een vlag is, geplant in de straten van de vijand — als een stukje vrije expressie op te vatten. Ik heb eerder al een aantal malen opgeschreven wat ik van hoofddoek en boerqaab denk:

“De boerqaab is een bloedzuigende, tartende, moordlust opwekkende klap in het gezicht van al wat humaan is uit naam van de meest inhumane, racistische, moorddadige en totalitaire ideologie die de wereld ooit heeft gezien: het Mohammedanisme. Het is een hoofddoek tot de duizendste macht verheven. En een hoofddoek is al een dubbele Jodenster, een symbool van naar binnen gericht racisme (jegens vrouwen in de islam) en naar buiten gericht racisme (jegens de ongelovigen). De boerqaab is dat ook, maar staat nog extremer voor dagelijkse terreur jegens vrouwen in de islamitische wereld en voor het oprukken van de nazislam in het Westen.”

En dan dat verkleinwoordje! Hoofddoekje! Niet alleen potsierlijk vanwege Annabels postuur. Sorry, maar ik moet haar nu toch even naakt visualiseren met een klein “hoofddoekje”, graag een boeren-ruitje en dan onder Annabelletjes kinnetje vastgeknoopt.

Anneliesje van der Veertje heeft op Hoeiboeitje  het Nederlandse behoeftetje aan verkleinwoordjes proberen te verklaren:

“Waar komt die typisch Nederlandse bijzonderheid vandaan? Is het, wat je weleens hoort, angst voor de dingen? Noemen Nederlanders, lafaards die we zijn, die dingen maar klein zodat ze minder bedreigend overkomen?

Niet dat ’t in andere talen niet voorkomt maar het Nederlands is er groot in: verkleinwoorden gebruiken. Ik had bijna verkleinwoordjes geschreven, zo erg is ’t wel. Ook voor dingen die niet per se klein zijn. Kopje koffie of biertje. Een onsje jong belegen kaas, een ogenblikje, een A4’tje, een appeltje voor de dorst, een uiltje knappen. Niet je kind maar je kleintje.

Voor één woord weet ik zeker dat deze theorie hout snijdt.

Hoofddoekje.

Echt je hoeft de radio maar aan te zetten en ja hoor, daar komt deze bijzonderheid weer. Hoofddoekje dit, hoofddoekje dat, hoofddoekje daar, hoofddoekje daarom . . .”

( . . .)

Waarom gaan we dan toch vrijwel allen mee met die nationale spraakverwarring aangaande de hoofddoek?

Is hier misschien sprake van een heus taboe? Uit angst, treedt de typische Nederlandse verkleingewoonte in werking om zo het grotere hoofddoekprobleem te ontkennen?

Aanranding valt niet te verkleinen in aanrandinkje.

Incest evenmin. Van een bevallinkje heb ik nog nooit gehoord.

Met je auto krijg je een ongeluk. Oké, mensen op leeftijd spreken in bepaalde situaties eerder van ongelukje. Maar in dat licht bezien: hoofddoekje? Laten we ons eens nationaal gaan schamen! Voor dit nieuwe onbenoemde!”

Zou zover Annelies.

Over een ongeluk gesproken. Sommigen menen dat in het “hoofddoekje” nucleaire krachten schuil gaan. En als je nagaat dat die lap stof alles met seksualiteit te maken heeft, dan zou dat zomaar waar kunnen zijn. De Britse historicus Timothy Garton Ash fantaseert (NRC, 7 februari 2004) hoe twee  moslimzusjes in Frankrijk van school worden gestuurd vanwege de nieuwe Franse wet op de hoofddoekjes, hoe ze aldus bevattelijk worden voor hersenspoeling door fundamentalisten en hoe ze zich vervolgens het hart van Parijs opblazen met een “vuile kernbom” en het hele centrum van Parijs wegvagen. Fictie natuurlijk, maar illustratief voor de nucleaire kracht die Ash aan het stukje stof toekent.

Het rare is dat ik Nanninga nog wel eens gecomplimenteerd heb met haar hoofddoek-standpunt, maar ik begijp nu dat ze er alleen maar op tegen is dat-ie samen met het politie-uniform gedragen wordt.

Maar jammer blijft het. Nu kan ik niet gaan stemmen bij de komende Amsterdamse gemeenteraadsverkiezingen in maart 2018. Nee, ook niet op de tweede kandidaat. Ik stem niet op een partij waarvan de fractieleider islamitische hoofddoeken prima en boerqaabs mwah-kan-misschien-ook-wel vindt.

neus afgesneden

Lees ook: “De islamitische massamoord op vrouwen
_______________________

Advertenties