Léés dat boek! En wordt via een miljoen anecdotes overtuigd van de totale gekte van driekwart van de Arabieriërs die daar rondlopen in Gaza én in Samaria-Judea (“de Westbank”)

Ja, ’t allittereert grappig, die kop hierboven, maar het feit is zéér verontrustend. Al veertig jaar lang reageert de Westerse pers in toenemende mate volgens de pathologie van (ja, sorry, maar deze definitie blijft toch de beste):

het collaborerende links-regressieve narcistisch-hedonistische zelfverheffingsneuroten-machtsconglomeraat

Het hele comfortabelistische journaille wéét niks van de islam, niks van de geschiedenis van Palestina en Israël en ze lopen precies aan de leiband van Hamas.

De laatste dagen is het weer ’n ware Pavlov-explosie.

U weet toch wat een Pavlov-reactie is? Als de hongerige honden worden gevoerd, klinkt telkens hetzelfde belletje. Na een aantal keren is het belletje alleen al voldoende om de honden te laten kwijlen. Dus wanneer voor het journaille het belletje “Israël slaat terug” klinkt, begint het kwijlen al, dat wil zeggen: het veroordelen van Israël. En dan komt de beloning: op het morele krukje staan, mischien wel op de tillevisie, te midden van al die andere goede mensen.

Goeie carrière-move ook altijd, zo’n veroordeling van Israël.

Nog een bijkomend psychologisch voordeel: je hoeft niks meer te voelen bij het woord Auschwitz, alleen maar lippendienst te bewijzen aan de herinnering aan de Shoa, want veel van die Joden zijn toch eigenlijk hetzelfde als die nazi’s, nietwaar? En ja, nog wat: dat hele links-regressieve machtsconglomeraat is het gloeiend eens, maar de leden voelen zich na veertig jaar Israël-bashen nog steeds een revolutionaire avant-garde, speaking truth to power. Ze zijn zó pathetisch en doorzichtig.

Het bovenstaand is dus de Palestina-pathologie aan de Westerse zijde.

Die aan de islam-kant is het beste beschreven door Marcel Kupershoek in een pracht-essay met de  onschuldige titel “Uitpakken”  en ook nog eens verborgen in een boekie met de exotische titel “De Tragopan van Kohistan”. Kurpershoek is o.a. gewezen ambassadeur in Pakistan en Afghanistan.

Als de lezer bij het goed-tot-zich-laten-doordringen van onderstaande passage zichzelf nou eens de vraag zou stellen waarom Hamas voortdurend oorlogen begint met Israël die het niet kan winnen, hun eigen bevolking, hun eigen jeugd opofferend. (Ik bedoel: afgezien nog van de wil om de haat gaande te houden en zodoende aan de corrupte macht te blijven.)

Ik citeer Kurpershoek.
Let op!

 “De ‘twee mooiste dingen’ die de Koran de gelovigen in het vooruitzicht stelt zijn, volgens de gangbare uitleg van het vers, overwinning of martelaarschap. Beide zijn even mooi. De islam die zich buiten de muren van de moskee vertoont zit vol van dit soort ongerijmdheden. Er is geen ontkomen aan. Zelfs Saddam Hoesssein, die de politieke islam met harde hand onderdrukte, maakte gebruik van de belevingswereld, gepropagageerd door de politieke islam. Zijn nederlagen waren altijd overwinnigen. Zo wordt een nederlagenstrategie de zekerste weg naar de overwinning. Een buitenlandse politiek die ontaardt in massale verliezen van mensenlevens, boycots, reisbeperkingen, kolossale economische verliezen, is een succes mits gemotiveerd door het geloof. Een staat die zijn burgers armoede en rampspoed brengt in naam van de islam, kan zich beroemen op de islam. De nederlaag is verzekerd. En dus het martelaarschap. En dus de overwinning. Eigenlijk kan er niets fout gaan. Zolang je je houdt aan deze uitleg van de islam. Armoede is rijkdom, achterlijkheid is wetenschap, de nederlaag is de overwinnng, discriminatie is rechtvaardigheid, wreedheid is erbarmen, waanzin is verstand. De buitenwereld kijkt ernaar met ongeloof en verbijstering. De politieke islam verwacht niet anders, want ongeloof is het kenmerk van de buitenwereld.” (Tragopan, pp. 114-15, mijn blauwe vet)

Ach, als het journaille toch maar ‘s een boekie las! Of desnoods alleen maar een goed essay. Ze zouden bijvoorbeeld mijn analyse van een mede door mij vertaald boek tot zich kunnen nemen. Daarin wordt beschreven hoe de Moefti van Jeruzalem, de bondgenoot van Hitler, in de jaren 1930 al begon met die kansloze, suicidale, haatvervulde, agressieve alles-of-niets-nederlagen-strategie die de Palmaffia’s nu op dit moment wéér toepassen.

Of luister eens echt goed naar een rant van Pat Condell, die ik voor het gemak van de comfortabelisten helemaal vertaald en uitgeschreven heb. Ik citeer Condells slotzinnen:

“De wereld moet ophouden met te pretenderen dat Palestina over rechtvaardigheid en mensenrechten gaat en de moed hebben dit te benoemen voor wat het is, een halt toe te roepen aan dit bedrog, deze eindeloze dans rond een niet bestaande onderhandelingstafel.
We moeten de Arabieren een enorme gunst verlenen en ze de waarheid vertellen die ze zo vreselijk nodig moeten horen, namelijk dat hun haat de oorzaak is van hun ellende.
Ze zijn er de gevangenen van geworden.
Het is hun hele identiteit gaan definiëren.
En tot ze een manier vinden om deze nare plek van hun hart te verwijderen, zullen ze er altijd aan geketend blijven en zullen zij en hun kinderen nooit vrij zijn.
Arabische Lente of niet.
Vrede!
Hoeveel verspilde generaties van haat denken jullie dat er nog nodig zullen zijn?

________________

Advertenties