Mijn zegje over dat manifest heb ik uitgebreid gedaan vóór het debat.  
Vanmorgen vroeg het Balie-debat helemaal aandachtig uitgeluisterd
Géén aantekeningen gemaakt.

De deelnemers!

Boris van der Ham: kan me niet meer herinneren wat-ie zei; iets met empathie.

Mounir Samuel: ik heb dat mormel ooit getypeerd als “dat gnoompje”; geen spijt van; wát een náár karaktertje; teveel hormoon-inspuitingen gehad; geen idee meer wat ze allemaal ratelde.

Merijn Oudenampsen: een lul; zag in het manifest vooral “islamofobie”.

Asis Aynan: breedsprakerig; neemt zichzelf te serieus.

Keklik Yücel: breedsprakerig, maar als je alles goed uitluistert, zegt ze wel iets meer dan Aynan.

Eddy Terstall: heeft een wat dikkere periode en hij zou daarom niet van die lichte T-shirts moeten dragen.

Femke Lakerveld: zou ik niet nemen als voorleesmoeder op een basis-school.

Maajid Nawaz: breedsprakerig; moslim; vindt dat er best iets goeds zit in de islam: quod non; ik heb trouwens over ‘m geschreven. (Update 24 mei: Dit stuk in de regressief-linkse Guardian uit 2015 laat zien hoe pervers de hazen in regressief-linkse ogen lopen: Nawaz is zelf moslimisch extremist geweest en de Guardian weet dit feit zó te draaien dat het inpasbaar wordt in een “Uncle Tom”-verhaal over ‘m. U weet dat een “Uncle Tom” een zwarte is die de zwarten braaf houdt zodat ze het best onderdrukbaar blijven voor de blanken. Nawaz met zijn Quilliam en contra-tereur-adviseursfunctie voor (indertijd) David Cameron wordt dan door de Guardian als een “Uncle Mohammed” neergezet. Voor types als Oudenampsen en Mounir zijn types als Nawaz en Rafiq dus te wantrouwen, omdat ze “de moslims verraden”.)

Naeeda Aurangzeb: modereert matig; moslima; voelt diep; vindt de Koran een mooie zangerige sfeer hebben en dan zit er dus een steekje aan je los.

Waar ging het verder over?
Dat regressief-links veels te veel naar de imams heeft geluisterd en niet naar dé gewone moslims die eigenlijk helemaal niet zo prominent moslimisch wilden zijn.
Dat sociaal-economische achterstand een factor in de radicalisering kan zijn, maar dat de spiritueel-geestelijk-godsdienstig-culturele kant toch ook best een partijtje meeblaast.

Haras Rafiq mocht, toen het debat klaar was, ene evaluatie uitspreken.

Hij bleek een groot fan van het manifest en maakte subtiel duidelijk dat hij Oudenampsen en Mounir arrogante, vervelende, zeikerige, foute betweters vond. Ja, dat vond ik ook.

Haras Rafiq is moslim van Pakistaanse afkomst en de voorzitter van een semi-overheids-instelling in Engeland, Quilliam, die moslim-extremisme bestrijdt.

In Rafiqs evaluatie van het debat kwam, wat mij betreft, het grote probleem naar voren: namelijk de illusies die overal leven, ook bij hem, over een liberale islam die verzoenbaar is met een seculiere staat, dat wil zeggen een staat waarin alle levensovertuigingen evenveel rechten hebben.

Ik citeer Rafiq:

“In a liberal secular democracy no idea should be beyond critique, but no individual should be beneath dignity. That is why the correct terminology is not ‘islamophobia’, it is anti-muslim-hatred when it affects the individual.”

“Do you, do we want to live in a liberal secular democracy, where everybody is judged, valued under the same universal human rights, irrespective of colour, religion, ethnic background and sexual orientation. if the answer is yes than do get engaged with the paper [het manifest]. If the answer is no, than I guess the only thing really left for you to decide is: which group-think is the best and which group should be marginalized and which totalitarian theocratic state you want to live in.”

Even het commentaar dat ik al een miljoen keer heb geleverd, maar ook deze Rafiq doet het wéér: aangeboren eigenschappen als colour, sexual orientation, ethnic background op één hoop gooien met een dingetje waar je zelf voor kiest als religion.

Ik zou willen zeggen dat ik er voor zou zijn om niet vast te stellen welke “group think” het beste is, maar om wél vast te stellen dat de islam de slechtste is en om inderdaad die verrekte islam te marginaliseren. Dat zal volgens mij niet leiden tot de gevreesde totalitaire samenleving, maar juist voorkomen dat we daarin verzeilen. De enige levensovertuiging die volgens mij géén gelijk speelveld verdient, is de islam, omdat het een vorm van nazisme is en bovendien onhervormbaar.

Rafiq verklaart in zijn praatje dat hij een overtuigde moslim is. En dat deed-ie best fanatiek! Ik snap hier dus oprecht geen reet van. Het lijkt mij een intelligente man. Ik zou hem wel eens willen vragen hoe je een bewuste moslim kan zijn die zijn geschriften kent en tegelijk een, eh . . . . liberale mensenrechtenaanhanger.

Tsja, hoe moet dat nou? “No idea should be beyond critique, but no individual should be beneath dignity.” Maar als zo’n individu dan bewust en wetend een nazi-ideologie aanhangt, verdient die dan ook “waardigheid”?

En de allermoeilijkste vraag is wel deze: hoe kan ik zonder het plegen van het betuttel-racisme waartegen het manifest waarschuwt, “waardigheid” blijven verlenen aan mensen die in een goede dan wel hervormbare islam blijven geloven, ondanks 14 eeuwen van theoretisch en praktisch bewijs van het tegendeel?

_________________

Advertenties