Eddy Daniels en Othman el Hammouchi

*****************************************************
Dit stuk is aangeboden aan “Doorbraak”, een site waar men zegt aan hoor en wederhoor te doen en de meeste kleuren van het politieke spectrum aan bod te laten komen. Ik heb minder goede ervaringen met “Doorbraak”. Terwijl ze de Tariq Ramadan van Vlaanderen, snotneus Othman El Hammouchi en ook krypto-antisemiet Eddy Daniels altijd makkelijk aan het woord laten, wordt een reactie op deze types in mijn ervaring steeds pas na veel gezeur geplaatst. Of helemaal niet en wordt het botweg geweigerd met een smoesje in de trant van “uw stuk voegt niets aan het debat toe”. Dat laatste gebeurde met onderstaand stuk, een antwoord op een krypto-antisemitisch stuk van Eddy Daniels.
*****************************************************

Eddy Daniels heeft een obsessie met Israël, net zoals al die islamitische landen in de Verenigde Naties die ik graag de Verenigde Nazi’s noem en die voortdurend bezig zijn met, eh . . . . . anti-zionistische Israël-kritiek op dat landje dat één 560ste van de Arabische landmassa uitmaakt en waar al een paar duizend jaar Joden leefden voordat die landmassa in de 7e eeuw door de islamistische Arabieren gewelddadig onder het kromzwaard werd gebracht.

Omdat ik niet vervelend wil zijn en Daniels van antisemitisme beschuldigen, spreek ik in geval van mensen als Daniels — en van mensen als bijvoorbeeld de Engelse Labour-leider Jeremy Corbyn — van “Israël-irrationalisme”. Want ondanks al zijn vertoon van belezenheid en verwijten aan anderen dat ze hun literatuur en bronnen eens beter moeten bestuderen, zijn alle beweringen van Daniels inzake Israël en Israëls geschiedenis váák onbewezen en onveranderlijk doortrokken van één grote wens: Israël demoniseren.

Neem nou de opening van zijn laatste aanval op Israël in de vorm van een polemiek met Hans Knoop:

“Europa is erin geslaagd zijn Judenfrage naar de Arabische wereld te exporteren. Vandaag denken sommigen dat zij helden zijn als zij de Palestijnen met alle zonden van Israël beladen.”

Onzin.

1) Er bestond namelijk nooit een “Judenfrage”, want Joden vormen over het algemeen geen probleem, maar een positieve kracht in zowel morele als intellectuele zin. Er is alleen maar een probleem in de wereld dat Jodenhaat heet of ook wel antisemitisme. (Tussen haakjes: dat Theodor Herzl de term “Judenfrage” in zijn werk overneemt, betekent alleen de erkenning van die haat, niet dat ook hij zelf de Joden als een probleem zag.)

2) De “Judenfrage”, die Jodenhaat dus, bestond minstens even hard in de Arabische wereld als in Europa. Dus Europa hoefde het probleem helemaal niet naar de Arabische landen te “exporteren”. Het wás daar allang, namelijk al vanaf het ontstaan van de islam in de 7e eeuw. Antisemitisme is slechts schijnbaar een groter probleem in Europa dan in Arabierië omdat de Joods-christlijk-verlichte traditie een schuldbewuste geschiedschrijving beoefent, terwijl er in de islamitische wereld alleen maar supremacistische, gewetenloze en leugenlasterllijke ontkennings-propaganda bestaat. Islamistisch Palestina miste bovendien het technisch vernuft om zijn Jodenhaat industrieel vorm te geven, maar wel degelijk had de Moefti in 1942 de in nazi-Duitsland gebouwde mobiele Joden-vergassings-installaties al klaar staan in de haven van Athene om naar Palestina te verschepen.

VERGASSINGSWAGENS UITSNEDE P 118VERGASSINGSWAGENS UITSNEDE P 124

Zie: Klaus-Michael Mallmann en Martin Cüppers, “Nazi Palestine”, pp. 118 en 124.  (De paginanummers voor de oorspronkelijke Duitse uitgave “Halbmond und Hakenkreuz” zijn 138-9 en 146.)

3) “De Palestijnen met alle zonden van Israël beladen”. Alleen al dat je zo’n zinsnede uit je toetsenbord krijgt. De waarheid is dat de Palmaffia’s vanaf de Moefti via Arafat en Hamas tot Abbas de terreur zijn begonnen en hebben volgehouden tot op de dag van vandaag. De enigen die de zware schuld aan de ellende in Palestina dragen zijn diezelfde Palmaffia’s die al vanaf de jaren van de Moefti van jeruzalem, dus vanaf 1920, hun eigen bevolking gijzelen en drenken in Jodenhaat. De Joden daarentegen brachten welvaart, dynamiek, redelijkheid en humaniteit naar een in 1880 nagenoeg leeg gebied vol onontgonnen land, geërodeerde heuvels en malaria-moerassen dat door een feodale en absenteïstische kaste werd geregeerd. U zult verderop zien dat Daniels cijfers geeft over de bevolkingsverhouding tussen moslims en Joden in de jaren 1800, 1880 en 1922. Dan zie je dat de Joden in 1800 ongeveer één-tiende vormde van het aantal moslims en in 1922 één-zevende. Maar Daniels had beter tevens kunnen melden dat in 1948 de bevolking van Palestina was toegenomen naar 2 miljoen, waarvan 70% Arabieren en 30% Joden. Alleen al daaruit kan men aflezen dat de komst van de Joden een zegen was voor Palestina. De trek van Arabieren uit de omringende landen náár Palestina in de periode 1920 – 1940 was enorm, zodat het merendeel van de Arabieren in Palestina net zo hard immigranten waren als de meeste Joden.

4) Nog eens: “De Palestijnen met alle zonden van Israël beladen”. Nog eens: hoe krijg je het uit je toetsenbord? Ook meteen aan het begin van zijn stuk geeft Daniels een citaat van Theodor Herzl dat luidt dat de Joden de Palestijnse Arabieren ‘ongemerkt over de grens moesten zetten nadat ze eerst hadden geholpen om de moerassen droog te leggen en slangen uit te roeien’. Ik heb niet de gelegenheid de verzamelde werken van Herzl te raadplegen. Maar ik zou graag in de tekst van Herzl de contekst checken van dat citaat dat Daniels geeft. *** [zie update onderaan] Hoe dan ook is de praktijk van het zionisme anders geworden, namelijk doordrenkt van de vaste wil om met de Palestijnse Arabieren in vrede samen te leven en dat werd volgehouden tot in de oorlog van 1948. Maar het voornaamste aan dit citaat is opnieuw de kwaadwilligheid waarmee dit ene, relatief onschuldige citaat, wordt opgevoerd terwijl Daniels weet dat er vanaf 1920 een genocidale agitatie en terreur werd gevoerd door de Moefti onder de meest bloeddorstige en racistische slogans. Een agitatie en terreur die tot op heden voortduurt.

Mijn vraag: wat is dit toch voor zieke superselectiviteit? Hoe moeten we dat noemen, behalve zieke superselectiviteit?

Dit stuk van Daniels, een antwoord op een kritiek van Hans Knoop, vind ik een warrig verhaal vol onbewezen en tendentieuze beweringen met maar één stootrichting en één kern: Israël moet verdacht gemaakt en gedé-legitimeerd worden. Zal ik de beweringen in het “betoog” van Daniels eens voor de voet weg samenvattend oprapen? Daar gaan we.

Het zionisme had niks te bevrijden in Palestina maar had Oost-Europa Joden-vriendelijk moeten maken. Het zionisme werd gefinancierd door rijke Joden. De orthodoxe Joden in Palestina hadden een hekel aan de zionisten, want die brachten de vrede met de Arabieren in gevaar. Het dhimmi-statuut waaronder de Joden en christenen in Palestina leefden was “relatief mild” en dat wordt bewezen doordat “de overgrote meerderheid van de christenen na 1948 voor een alliantie met de moslims koos, tegen Israël”. Het zionisme was geen bevrijdingsbeweging maar een koloniseringsbeweging. Zelfs de zeer verre voorouders van de zionisten hadden nooit in Palestina gewoond. De Joden waren in Palestina maar een kleine minderheid, behalve in Jeruzalem. De zionisten hadden een hekel aan de Jeruzalemse orthodoxe Joden die in leven gehouden via giften van rijkere Joden in de diaspora. Nog steeds wordt Israël in leven gehouden door giften uit het buitenland, met name uit Amerika. Zo werden de kruisvaarders-staten in de 13e eeuw ook kunstmatig in stand gehouden. De Balfour-verklaring werd gedaan over een gebied waarover op dat moment de Britten nog niks hadden te zeggen. De Joden mochten internationaalrechtelijk helemaal geen staat vormen in Palestina, kregen alleen een “nationaal tehuis” en mochten geen inbreuk maken op de rechten van de autochtonen daar. De Balfour-verklaring werd door “de Arabieren” bestreden op grond van het zelfbeschikkingsrecht van de volken. De zware rellen die vanaf 1920 uitbraken tegen de Joden werden veroorzaakt door het arrogante Europa dat geen rekening hield met de Palestijnse Arabieren. De zionisten kochten “stelselmatig” land en verjoegen dan de Palestijnse boeren. De islamistische religieuze agitatie kwam slechts bovenop die onrechtvaardigheid. In 1800 is de verhouding moslims-Joden in Palestina plm. 250:25, in 1880 500: 30 en in 1922 600:80. Palestina was helemaal niet zo populair als bestemming bij het wereldjodendom in de diaspora, want die gingen liever naar Amerika. De zionisten in Palestina hadden liever geen oude of zieke Joden, maar liever gezonde en rijke. De Arabieren gedroegen “zich niet steeds als lieverdjes”. De moefti was een sinistere figuur die met Hitler de Endlösung besprak. Als Israël in WOII al had bestaan zou er óók een Holocaust geweest zijn. Doordat Israël bestaat kijgen de de Arabische despoten de kans om alles aan Israël te wijten en ontkomen aan de noodzaak tot zelfkritiek.

Tot zover mijn bloemlezing.

Ziet u hier een andere leidraad, lezer, dan de wil om Israël te dé-legitimeren en de Arabieren te verontschuldigen? Hier valt geen zinnige kritiek op te formuleren, omdat het bewuste en kwaadwillige propaganda is.

Die zieke superselectiviteit van Daniels en vele, vele andere mét hem is des te opmerkelijker omdat géén land met méér volkenrechtelijke rechtmatigheid is gesticht dan Israël. Kijk: om te beginnen is de grondregel der grondregels van het volkenrecht deze: een volk beheerst een grondgebied via een functionerende regering en roept een staat uit. Punt. Punkt. Period. Point. Punctum Maximum. Maar bij Israël kwamen daar nog eens bij: het verdrag van San Remo van 1922 dat via een Mandaat van de Volkenbond volkenrechtelijk nog steeds van kracht is. Daar komen nog eens bij de aan de Joden en Israël opgedrongen oorlogen van 1948, 1967 en 1973 die Israëls bestaansrecht nog eens via het oorlogsrecht bekrachtigden. En dan was er nog de uitdrukkelijke goedkeuring in 1948 van een meerderheid in de Verenigde Naties. Dat was nog vóór ze door toedoen van de OIC veranderden in de Verenigde Nazi’s.

Kijk, je kan zo’n “betoog” als dat van Daniels wéér gaan close-readen en alinea voor alinea weerleggen. Maar ten eerste wordt zo’n betoog dan te lang naar de zin van de redactie van “Doorbraak”, ten tweede kan je elke dag wel een paar van die extreem eenzijdig betogen over islam of Israël gaan zitten fileren en ten derde helpt het niet. De scheiding der geesten lijkt op de punten islam en Israël definitief. Mocht u, lezer, voor de verandering geïnteresseerd zijn in een pro-Israël-verhaal dan kunt u hier terecht.

*** update: inmiddels is die context door door iemand anders gecheckt. Namelijk door Guido Joris van “Joods Actueel”. Daniels blijkt te liegen dat hij het citaat in de werken van Herzl kan vinden, want hij schrijft een aan-elkaar-knoop-verzinsel over van de gekende Vlaamse antisemiet Lucas Catherine.

________________

Advertenties