Durban 2001: een mooie variant op mijn favoriet: nazislam

Dit stuk kan gezien worden als deel uitmakend van een drieluik. De twee andere stukken zijn dan: 1)Ook in Amerika is Nine-Eleven gevierd door de islam in bescherming te nemenen 2)  “Twintig  jaar Twin Towers: Nieuwsuur gedenkt moslim-leed

Het is lastig om de grote lijnen van een betoog netjes en kort in een kop te verwerken. Nog lastiger is het om de grote lijnen van waarheid en werkelijkheid in het wereldgebeuren te onderscheiden. Ja, leest u die laatste zin nog maar eens over. No less! Enfin: ik zocht naar een manier om de bijdragen van de NPO aan de herdenking van Nine-Eleven te duiden. Die staan namelijk nogal in het teken van veel begrip voor de islam.

Een paar dagen geleden schreef ik een stuk onder de titel “Twintig jaar Twin Towers: Nieuwsuur gedenkt moslim-leed” en daarin analyseerde ik een hilarisch-walgelijke “reportage” van Eelco Bosch van Rosenthal. Maar hoe past, zoals gezegd, de links-regressieve gekte van dit wanproduct — die sinds een jaar of dertig steeds sterker overal is doorgedrongen in politiek, academia en media — in het grotere plaatje? Ik doe hieronder een zo kort mogelijk poging tot universele schetsing, geïnspireerd door een recent stuk van de onvolprezen Caroline Glick.

Op 8 september 2001 sloot in Zuid Afrika de Durban-Conferentie “tegen racisme” die, onder het mom van “anti-zionisme, bol had gestaan van de Jodenhaat. Op11 september 2001 vond de aanslag op de Twin Towers in New York plaats. Die twee gebeurtenissen zijn verbonden.

Caroline Glick typeert Durban 2001 aldus:

“Parallel aan de antisemitische aanval werd in Durban een politieke oorlog gelanceerd die specifiek tegen de Verenigde Staten was gericht. De fundamentele veronderstelling was dat de VS werd geboren in de zonde van racisme met zwarte Afrikaanse slavernij, en dat niets ooit de zonde zou kunnen goedmaken. Racisme, niet vrijheid, werd verklaard tot Amerika’s ware fundament. De burgeroorlog, waarin een half miljoen Amerikanen stierven om de slaven te bevrijden, veranderde niets. Net zo min als de Civil Rights Movement, die een einde maakte aan institutionele en juridische discriminatie van zwarten en andere minderheden.

Het waren niet de regeringen van Afrika, of Iran of Rusland of China die de Durban-oorlog tegen Amerika leidden. Die werd gelanceerd door Amerikaanse burgers. Onder leiding van dominee Jesse Jackson streken honderden zwarte Amerikaanse radicalen neer op Durban. Ze werden vergezeld door honderden activisten van links-extremistische groeperingen. Ze hekelden de VS als de meest repressieve staat ter wereld waarvan de slachtoffers de verworpenen der aarde zijn. Zwarten, alle andere minderheden (behalve joden), vrouwen, homoseksuelen, transgenders: iedereen stond op de lijst van Amerikaanse slachtoffers. Ze riepen de VN op om inspecteurs te sturen om de ‘racistische’ Amerikaanse politiediensten en het strafrechtsysteem in het algemeen te controleren. Ze eisten biljoenen ‘herstelbetalingen’ voor de slavernij die moesten worden betaald aan zwarte Amerikanen die 100 jaar waren geboren nadat alle slaven waren bevrijd.”

Zelf ben ik ook heel aardig aan het typeren geweest inzake Durban 2001. Ik schreef dat op 2 mei 2021, toen nét nog niet duidelijk was geworden dat Amerika niet zou deelnemen aan de viering van 20 jaar Durban 2001. In juli trok ook Kaag namens Nederland zich terug, maar pas na druk van het CIDI en Gert-Jan Segers van de Christen-Unie. Ik schreef dus op 2 mei 2021:

Onder de deelnemers aan de VN-conferentie van Durban van augustus 2001 werden de ‘Protocollen van de Wijzen van Zion’ uitgedeeld, de beruchte eind-19e eeuwse vervalsing van de tsaristische geheime dienst die een zondenbok zocht voor de deplorabele toestand waarin Rusland zich bevond. Er was ter conferentie waardering voor Hitler en uiteraard de beschuldiging van ‘Apartheid’ en genocide door Israël op ‘de Palestijnen’. Het joodse informatiecentrum in Durban werd gesloten vanwege bedreigingen. In de slotverklaring werd uitsluitend Israël aangewezen als de enige schuldige aan álle vormen van racistisch geweld in de wereld. In 2011 organiseerden de Verenigde Nazi’s een bijeenkomst om de 10-jarige verjaardag van “Durban” te vieren. Maar de regering Obama boycotte dat feestje samen met nog 13 andere landen onder het motto dat Amerika geen zin had 10 jaar officiële internationale Jodenhaat te vieren. Dat was netjes van Israëlhater Obama, die men, zo voeg ik toe, misschien niet zozeer uit innerlijke overtuiging handelde dan wel omdat de tijden nog niet rijp waren voor Amerika om openlijk antisemitisch te worden. De racistische woke-ideologie van Black Lives Matter was door de Democrats in 2011 nog niet volledig omarmd, maar op de golven van Trump-haat tijdens diens ambtsperiode van 2017-2021 werden de tijden steeds rijper voor dit racisme.”

In Durban vierde dus, onder het mom van “anti-kolonialisme”, de regressief-linkse geest van rancune tegen de westerse wereld hoogtij. Dat is de geest die Israël de volgende twintig jaar zou demoniseren en de weerbaarheid van Amerika en Europa tegen de islam zou ondermijnen. Hier werd de kiem gelegd voor Black Lives Matter, een terreur-en-plunder-beweging die berust op een leugen, namelijk dat blanke politie-agenten veelvuldig zwarten doodschieten – (de kans dat in Amerika een blanke politieman door een zwarte wordt doodgeschoten is zo’n keer of 20 hoger) — en waarin grote sympathie bestaat voor de islam, een ideologie die elk wezenskenmerk met het nazisme deelt. Beide ideologieën, BLM en de islam, zijn uit op de vernietiging van het westen, van Amerika en Europa.

De geest van Durban is in 2008 door Obama het Witte Huis en de Democratic Party ingedragen. Vooral Obama’s liefde voor de islam en zijn haat jegens Israël zijn onomstreden feiten. Hij deed er alles aan om het laffe loskoppelen van islam en terrorisme direct na Nine-Eleven door Bush, Blair en Clinton fanatiek te continueren contra alle groeiende evidentie van het tegendeel.

Deze geest van Durban is nu geëvolueerd in de westerse woke-beweging, die zelf krankzinnig is en de rest van de westerse wereld ook van het verstand probeert te beroven, en wel via evidente leugens over het racistische karakter van die westerse wereld, over de misdadigheid van Israël, de schoonheid van de islam en het onschuldige slachtofferschap van de “Palestijnse” maffia’s die in werkelijkheid hun eigen bevolking gijzelen, marineren in Jodenhaat en de gigantische subsidies die ze uit Amerika en de EU krijgen gebruiken voor wapens en zelfverrijking.

In Europa zijn alle “linkse” en alle zogenaamde “middenpartijen” vergiftigd met deze woke-ideologie. In Amerika concentreert zich deze zelfondermijnende gekte, uiteraard, in de Democratic Party.

Na het realistische gezond-verstand-intermezzo van Donald Trump is via Biden en Harris de door wokeness beheerste Democratic Party nu opnieuw aan de macht. Ze zijn aan die macht gekomen via gestolen verkiezingen en via het naar de mond praten van de terreurbewging BLM en het ophemelen van de islam. Ga maar eens de door mij uitgeschreven campagne-speech van Biden lezen, waarin hij de moslims in Amerika ophemelde.

Biden vond dat er een eind moest komen aan die “eeuwige oorlog” in Afghanistan om de woke-beweging en vooral zijn moslimelectoraat te accomoderen. Dat was een goede daad in de “eeuwige oorlog” die Biden wél wil voeren, namelijk die tegen zijn eigen land, tegen Amerika en zijn normen en waarden.

 Glick: “De ‘eeuwige oorlog’ die Biden, zijn adviseurs en aanhangers graag agressief voeren tot aan de volledige vernietiging van hun vijand is een oorlog binnen de Verenigde Staten. De ‘vijand’ zijn hun politieke rivalen, die ze neerzetten als ‘racisten’. Ze noemen hun eeuwige oorlog ‘de oorlog tegen racisme’.”

Dat hij die oorlog beïndigde met achterlating van tientallen Amerikaanse staatsburgers, een enorm arsenaal aan de allermodernste wapens en miljarden aan contant geld, tekent het totale cynisme en de incompetentie van deze demente marionet van de links-regressieve krachten die op de achtergrond aan zijn touwtjes trekken.

Wie dat zijn? Inmiddels maakt de zogenaamde “squad” de ideologische dienst uit in de Democratic Party. De kern van deze squaddie men soms ook uit zes personen laat bestaan — is in deze tijden van “feminisme” heel toepasselijk samengesteld uit vier vrouwen. Dit zijn ze, met van links naar rechts Rashida Tlaib, Ayanna Pressley, Ilhan Omar en Alexandria Ocasio-Cortez. En u hoeft niks anders van ze te weten dan dat ze alle vier erg “anti-zionistisch”zijn , de islam prachtig vinden zijn en overtuigd zijn van het diep racistische karakter van blank Amerika.

En in Hilversum, zo weet u, is men net als deze squad en de Amerikaanse media, vol van Trumphaat, Bidenliefde, “anti-zionisme” en mooie gevoelens voor “de Palestijnen” in het bijzonder en de islam in het algemeen. Vandaar die NPO-reportages in het kader van Nine-Eleven met veel begrip voor de moslims.

_________________