U ziet het hierboven: “Palestijnen”, dus de échte inwoners van “Palestina”. In werkelijkheid gewoon Arabieren wier voorouders waarschijnlijk ergens na 1900 net zo hard immigranten waren, aangetrokken door de welvaart die de Joden creëerden. Die “westelijke Jordaanoever” op de kaart is een landstreek die al duizenden jaren Samaria-Judea heet. Rinkelt er een belletje? JUDea!

De verbindende reportage begint op 17:10 en is weer speciaal voor iedereen, maar vooral voor dit soort Marokkanen. Ga even kijkluisteren!

“Wij zijn tegen Israël. Omdat gewoon die Joden moeten uitgeroeid worden. Omdat ze onze moslimbroeders gewoon ruïneren. Ons land kapot. Moslims, dat vinden wij ook ons land. ( . . .) dat ze die stempels op hun hoofd hebben. Ik hou daar niet van. Die stempels, je weet wel die hoed. Dan wil ik gelijk djoeken, gelijk prikken weet je. Ik heb graspin hier. Het gaat niet alleen om Israëli’s maar gewoon om Joden, Joden, Joden. Joden en israëliërs zijn voor mij hetzelfde. Ik haat die Israëli’s dus ik haat de Joden ook.”

Bruggenbouwer Ties Brock — ik heb zijn producten uiteraard eerder gefileerd: een, twee, drie — maakte weer een verbindende reportage.

Annechien Steenhuizen — een, twee, drie — doet de inleiding:

“In de Palestijnse gebieden is de olijfoogst begonnen, een feestelijke tijd waarin iedereen de boeren helpt met plukken, maar ook een periode met meer geweld tussen Joodse kolonisten en Palestijnen. Het gebeurt op de bezette westelijke Jordaanoever temidden van drie miljoen Palestijnen wonen daar een half miljoen Israëlische kolonisten in nederzettingen die volgens internationaal recht niet mogen. Ook de afgelopen dagen liepen de spanningen weer op.”


Authentieke Palestijnen die vredig en nederig met hun handen oogsten en de aarde bewerken

“Kolonisten” en”Palestijnen” dus. U begrijpt: indringers versus authentieke inwoners. Zie het onderschrift onder het screenshot hierboven met Annechien. En Samaria-Judea is helemaal niet “bezet”. Dat is een leugen. Net zoals het een leugen is dat de Joodse “nederzettingen” volgens “het internationaal recht” niet zouden “mogen”. Het is echt pure kolder wat in het officiële staatsjournaal met een stalen gezicht beweerd wordt. In mijn recent verschenen boek “Israël bestáát — en is de meest legitieme natie ter wereld” leg ik dat uit. Maar in de kern komt het neer op het volgende.

Bij verdrag van San Remo van 1922 kregen de Joden Palestina als vestigingsgebied aangewezen. Dat was inclusief wat nu Jordanië heet. Dat gebeurde met legitimatie van de Volkenbond die inderdaad gerechtigd was nieuwe staten te scheppen. Een “staat” kregen de Joden overigens niet toegewezen en ze dienden de rechten van de aanwezige Arabische bevolking te respecteren. Dat hebben de Joden gedaan: ze kochten en ontwikkelden land en brachten welvaart.

Een paar maanden na de toewijzing werd met instemming van de Volkenbond het hele gebied ten oosten van de Jordaan, dat wat nu Jordanië heet, weer eraf gehaald. Er verdween voor de Joden dus zo’n 70% van het vestigingsgebied. Maar in het hele gebied alles ten westen van de Jordaan, dus ook Samaria-Judea, (“de Westoever”) bleven Joden het recht houden te gaan wonen. Dit staat internationaalrechtelijk rotsvast. Joden hebben het recht in Samaria-Judea te wonen. Niks “Joodse kolonisten”!

Het oorlogsrecht heeft de Joden inmiddels ruim het recht gegeven heel Samaria-Judea te annexeren. De Joden in Palestina zijn vanaf 1922 onder leiding van Moefti van Jeruzalem, Amin al-Husseini, geterroriseerd en in 1948 en 1967 zijn ze met genocidale bedoelingen door Jordanië in samenwerking met Syrië en Egypte aangevallen vanuit datzelfde Samaria-Judea. In 1973 gebeurde dat alleen maar niet vanuit Samaria-Judea omdat koning Hoessein te bang was dat Arafat de macht zou grijpen in zijn koninkrijk.

Datzelfde oorlogsrecht rechtvaardigt het bestaan van Israël als staat. Je kunt volhouden dat de Volkenbond en San Remo de Joden geen staat beloofden, slechts het recht van vestiging. Maar een staat heeft die legitimatie ook helemaal niet nodig. De Israëlische leiders riepen in 1948 een staat uit en wisten het grondgebied daarvan te verdedigen. Meer is internationaalrechtelijk niet nodig.

We gaan terug naar de verbindende reportage. Ties Brock:

De olijven zijn rijp en met een béétje hulp vallen ze zó uit de boom. Ze zijn de belangrijkste bron van inkomsten voor tienduizenden Palestijnen en de oogst is normaal gesproken reden tot feest. Maar deze olijfboer werd deze week onaangenaam verrast.”

Mohammed is blijkbaar op bedevaart naar Mekka geweest. Dat betekent dat “Haj” toch?

Mohammed Haj Mohammed: “Deze boom heeft mijn opa 25 jaar geleden geplant. Wanneer de kolonisten kwamen, weet ik niet. Wij mogen hier niet altijd komen van het Israëlische leger. Ze hebben bomen vernield. Deze is dood. Het water kan niet langer langs de stam omhoog. Kijk, de takken zijn al verdord. Helemaal droog.”

U ziet. Goedwillende vruchtbare Arabische boer, geworteld in het land enerzijds en anderzijds dood en verdorring brengende Joodse indringers.

Brock: “Dit rijtje bomen ziet er nog wel aardig uit , maar is in feite hartstikke dood. En zo zijn er al meer dan 1500 Palestijnse bomen vernield alleen al de afgelopen week. Ook meer dan tien gewonden. En de daders van dit soort geweld zitten op dit soort plekken, in die nederzetting daar. Zoals hier overal om heen nederzettingen liggen. En dit is in zo’n nederzetting, iets verderop.”

“En dit is in zo’n nederzetting, iets verderop”

We zien nu zo’n bomenvernielershelper, een “kolonist”, aan het stuur van zijn pick-up-truck vrolijk in zijn telefoon kwekken. Het contrast met de vredig-vruchtbare boer en deze “kolonist” met zijn machinegeweer en pitbull is groot. Tiomfantelijke stem van “de kolonist”: “We zijn in Shvut Rachel in het land Israël.“

Brock: “Hij is verantwoordelijk voor de veiligheid hier. We rijden langs de grens van de nederzetting die wordt bewaakt met honden en die tussen de Palestijnse olijfgaarden liggen. Hij legt de schuld van het geweld vooral bij de Palestijnen.”

De “kolonist”: “De Arabier willen ons hier niet hebben en vallen ons telkens aan. Als reactie daarop zijn er mensen die hen weer aanvallen.”

Tsja, dat zou wel eens gewoon wáár kunnen zijn en helemaal in lijn met 100 jaar geschiedenis, want sinds 1922 plegen “de Palestijnen” terreur en antwoorden de Joden daarop.

Brock: “De Israëlische regering veroordeelt het geweld van de kolonisten, maar de daders worden meestal niet gepakt. Terwijl hun aanvallen steeds vaker plaatsvinden en de nederzettingen blijven groeien. De oogst gaat intussen door. Op dit stuk land zijn in totaal honderd bomen vernield. En die worden binnenkort gekapt.”

Die stoute Israëlische regering toch! Maar wel een contrast met de Palestijnse Autoriteit van Abbas die nu juist oproept tot geweld tegen Israëliërs en de geweldplegers ook vorstelijk beloont met geld dan van de EU komt. Steeds meer aanvallen en nederzettingen en bomen vernield, zegt Brock. En hoevelen onder het kijkvee dat-ie aan het hersenspoelen is, vraagt zich af of het allemaal wáár is?

Wie zou er bij het journaal nou het eind-fiat hebben gegeven voor zo’n demoniserings-item? Niet alleen komt het uit de lucht vallen — “In de Palestijnse gebieden is de olijfoogst begonnen, een feestelijke tijd” — worden er leugens verteld over “internationaal recht” en is het verdere feitelijke waarheidsgehalte niet te checken, maar ook wordt de hele achtergrond van de toestand in Samaria-Judea verzwegen. Bijvoorbeeld dat als de Oslo-Akkoorden niet vanaf 1993 gesaboteerd zouden zijn door Arafat en Abbas er allang een Palestijnse Staat in Samaria-Judea had kunnen bestaan. Maar ja, dan zouden “de Palestijnen” en verdere Arabieren en islamieten moeten ophouden met verlangen naar de vernietiging van Israël en de dood van alle Joden.
_____________________