Bovenstaande foto werd genomen in februari 2009 in de Albert Cuypstraat in Amsterdam, bij avond tegen de achtergrond van een garagedeur. Ik schreef toen nog onder het pseudoniem “Kassander” en besefte toen al dat het niet handig is om fundamentele islamkritiek te hebben, terwijl je gezicht bekend is. Arabist Hans Jansen (met wintermuts) was toen al veel te beroemd om hier gezichtsloos te kunnen figureren en dat geldt ook voor Eddy Terstall, die bovendien weinig gevaar liep, want zó gematigd in zijn islam-kritiek dat die eigenlijk neerkwam op het helpen van lieve moslims tegen die minieme minderheid van stoute moslims.

Wij hadden net tevoren in een Koerdisch restaurant gegeten*** en werden aansluitend geïnterviewd door een verslaggever van “Nieuwe Revue”(. Het interview (nummer van 25 februari, 2009) werd, onder anderen, gerecenseerd door Peter Breedveld, Freikörperkulturist en indertijd seksueel verbonden met boerkaverdedigster Haatsnee Bouazza, de ontaarde zus van Hafid Bouazza. Deze latere adviseuse van Femke Halsema (voor deze serie werkte Haatsnee met Halsema samen) zag korte tijd daarna kans zag om in een column van de deftige NRC mijn echte naam te onthullen. Die recensie van Breedveld is werkelijk de moeite waard als inkijkje in de geest van de authentieke islamlief-hebber. (Terzijde: dat weblog “Frontaal Naakt” is, net zoals de islam, geobsedeerd door . . . . eh . . . . wat-bij-de-mens-tussen-de-benen-is. (Hebben we hier een deel van de verklaring te pakken voor de liefde van “links” en nu ook van “woke” voor het seksueel meest perverse systeem dat de wereld ooit gekend heeft?)

Het interview deed enig stof opwaaien. Vooral omdat ik, als Kassander, toen voor het eerst het radicale standpunt vertolkte dat de islam verboden zou moeten worden, alle verbale en materiële uitingen van die totalitaire ideologie. Dat denk ik nog steeds. Althans deze nazistische ideologie zóú verboden moeten worden als de consequentie niet zou zijn: politiestaat en burgeroorlog. Ook toen, in 2009, maakte ik al diezelfde reservatio mentalis. Toch breng ik ook nu die stelling nog wel eens publiekelijk zonder kanttekeningen naar voren, maar ik besef wel degelijk dat het in 2009 al te laat was en in 2019 al helemaal.

Ik werkte in 2009 aan mijn Grote Essay, dat een slecht publicitair lot beschoren zou zijn: “Nazisme, Islam, Israël: de islam is een nazisme avant, pendant et après la lettre“, dat in 2010 verscheen en dat de problematiek rond Israël en islam in één greep trachtte te vatten. Aan mijn groeiende inzicht in de nauwe verwantschap tussen Hitlerisme en islam ontleende ik in 2009 mijn overtuiging dat de islam verboden zou moeten worden.

Maar waarom vertel ik dat nou allemaal? Kijk eens hier: het geval wil! Dat degenen die dezer dagen waarschuwen voor het groeiende gevaar van de nazistische islam door de voortdurende asielinstroom daarbij het woord “omvolking” gebruiken. Dat is een woord dat óók door de nazi’s werd gebruikt voor hun bewuste “Arisering” van veroverde gebieden. Een mooie waarschuwende associatie, zou ik zeggen, inzake het geloof van 90% van het binnenstromende omvolk die we erin zouden moeten houden. Maar uiteraard stond het hele met de islam collaborerende linkse machtsconglomeraat op zijn achterste benen en beschuldigde juist de waarschuwende stemmen van “rechts extremisme” en nazi-sympathieën. Een fraaie pervertering!

Vervolgens schreef een mij sympathieke auteur, die altijd realistische en slimme stukken componeert, geheten Maaike van Charante, óók een verdediging van het woord “omvolking”, maar dan op grond van de overweging dat het linkse machtsconglomeraat nu wel genoeg woorden had verboden die gemakkelijk in de volksmond liggen teneinde het probleem onbenoemd te laten en dus onopgelost. Maar daarbij verzuimde Madame de Charante dat punt van die pervertering van de nazi-associatie aan te kaarten. Toen ik haar daar in een tweet op wees, antwoordde ze “de islam als ‘nazi-ideologie’ gaat mij te ver” en verwees voor de onderbouwing van die mening naar een stuk van haar hand van 2019 getiteld “Valt islam onder godsdienstvrijheid?” Dus ik ging dat maar eens grondig lezen. Want zoals ik al zei: die Charante is geen misse tante.

Maaike schrijft in dat stuk:
“Vervolgens zijn er mensen die roepen om een algeheel verbod op islam in Nederland. De islam zou namelijk geen godsdienst zijn, maar een ideologie en dus niet onder godsdienstvrijheid vallen. Men ziet het al voor zich: alle moskeeën en koranschooltjes sluiten; de koran verbieden; het boerkaverbod uitbreiden tot een algemeen verbod, en als we toch bezig zijn: meteen ook hoofddoeken en andere islamitische kledij verbieden. Eindelijk verlost van salafistische indoctrinatie van kinderen; discriminatie van homo’s onder het mom van godsdienstvrijheid; dierenkwelling bij het offerfeest, en angst bij meisjes voor besnijdenis, eerwraak of een gedwongen huwelijk. Goed idee dus? Nee. Een verbod op islam in Nederland is niet alleen ongrondwettig, maar ook verwerpelijk, kortzichtig en contraproductief.” [mijn vet]

De opsomming van moslim-ellende is heel aardig en inderdaad is het verbieden van de ideologie die dat allemaal voortbrengt in strijd met het huidige artikel 1 van de Grondwet. Maar dat is dan ook een idioot artikel. Ik heb die stelling, op mijn eigen ingetogen wijze, ooit aldus onderbouwd:

Ik zie dus niet hoe het verbieden van een totalitaire ideologie die één op één alle wezenskenmerken met het nazisme deelt principieel verwerpelijk zou kunnen zijn. Ja, het is zeker “kortzichtig en contraproductief” maar alleen omdat een verbod de politiestaat en de burgeroorlog zou opleveren.

Maaike legt ook uit wat niet “kortzichtig en contraproductief” maar juist visionair en vruchtbaar zou zijn. Ze meent dat er tot nu toe door onze overheid slecht beleid tegenover de islam is gevoerd — gettovorming en pamperen van radicale imams — en dat het allemaal beter wordt als er goed beleid komt: tegengaan van gettovorming en aanpakken van radicale imams. It’s the beleid, stupid! Ze zegt: “( . . .) als salafisten echt worden aangepakt, krijgen gematigde moslims een broodnodig steuntje in rug en wordt onze samenleving uiteindelijk een stuk veiliger.” Dat klinkt heel geruststellend en zeker bestaan er gematigde moslims, zelfs zwaar bewaakte afvallige moslims, maar het punt is dat er geen gematigde islam bestaat en zo gauw er een maatschappelijke crisis is, dan zullen diezelfde radicale imams, de “ulema”, de “wetenden”, opstaan en de vinger leggen op de wérkelijke geboden van de islam: geen vriendschap mét, maar oorlog tégen de ongelovigen en de plicht van de moslim de hele mensheid tot onderwerping aan Allah te dwingen.

Maaike gaat uit van de hervormbaarheid van de islam, althans de integreerbaarheid van de islam en de mogelijkheid van een humane islam in het Westen. Lees maar:

“Vaak wordt gezegd dat de islam niet kan hervormen, dat er geen islamitische Verlichting mogelijk is, maar mensen die dit zeggen, zien iets heel belangrijks over het hoofd. Het gaat er niet om of de islam kan hervormen, het gaat erom of moslims kunnen veranderen. Moslims zijn mensen. En zeker in onze westerse samenleving kunnen mensen hun eigen keuzes maken. Dat kan de keus zijn om de islam te verlaten, de keus om salafist te worden, of de keus om een vrijzinnige moslim te worden.”

Ah! Moslims zijn mensen. En ze kunnnen verlichte humanist worden. Ja hoor! Zeker! Moslims kunnen veranderen en daarvan zijn ook voorbeelden. Hieronder worden er een paar genoemd die allemaal zwaar aan de bewaking zijn. En die niet aan de bewaking zijn, staan onder enorme druk. En fundamenteler: iets als een “vrijzinnige moslim” is een contradictio in terminis, iets onbestaanbaars . Als je een vrijzinnige moslim wil worden, zal je de hele islam moeten afzweren en dan ben je dus géén moslim. Er bestaat ook niet zoiets als “salafisme: de hele islam is “salafistisch”. Nog nooit in de geschiedenis van de islam is een vreedzaam en gelijkwaardig samenleven tussen moslims en “ongelovigen” mogelijk geweest. Relatief vreedzaam kan het sommige periodes op sommige plekken zijn geweest, maar gelijkwaardig was het nooit. De ongelovigen hadden altijd en overal, min of meer, een status van dhimmi. Altijd was er van de kant van de moslims onderdrukking en vaak geweld. Als je de islam wilt hervormen dan kom je er bovendien achter dat er niets goeds, niets fatsoenlijks is in de islam, geen enkel humaan principe rond hetwelk een hervorming zou kunnen clusteren. Alle voorschriften die men als enigszins humaan zou kunnen omschrijven gelden alleen voor mede-moslims, uitdrukkelijk niet voor ongelovigen. Als je de islam wil hervormen moet je hét fundament eronder wegtrekken: de Koran, het woord van Allah Himself en dat woord is wreed, achterlijk, agressief, pompeus, quasi-mystiek en belachelijk.

Maar Maaike ziet dat heel anders met die Koran:

Waarom zouden moslims niet ruimdenkend kunnen zijn? Als christenen de bijbel ruim kunnen interpreteren, waarom zouden moslims dat dan niet met de koran kunnen doen? Ja maar, leggen de sceptici dan geduldig uit, moslims kunnen helemaal niet vrijblijvend met de koran omgaan, want de koran is het letterlijke woord van Allah. Het is niet zoals met de bijbel die door mensen geschreven is, de koran is door Allah geschreven. Dat klinkt als een sluitend argument, maar dat is het niet. Om te beginnen: er zijn christenen genoeg die beweren dat de bijbel het woord van God is. Ze stellen zonder blikken of blozen de bijbel ‘van kaft tot kaft’ te geloven. Als er christenen onder mijn lezers zijn die dit beweren, daag ik ze uit om Mattheus 5:17-19 eens te lezen. Volgens die verzen (uitspraak van Jezus zelf) zou een volgeling van Jezus alle Joodse wetten moeten houden. Alle Joodse wetten? Welke christen doet dat? Zelfs de strengste christenen nemen de bijbel dus niet letterlijk; ze laten ruimte voor interpretatie.”

Dit bagatelliseert de kern van het verschil tussen Joods-Christelijk-verlichte traditie en islam: het christendom is inderdaad gebaseerd op teksten die erkend door mensen zijn geschreven en die dus altijd voor interpretatie vatbaar zijn geweest en vanaf de 16e eeuw in toenemende mate daadwerkelijk onderworpen zijn aan een alsmaar redelijker wordend discours. Die redelijkheid heeft in de Christelijke cultuur het geweten en de wetenschap opgeleverd en dat zijn onbekende grootheden in de islam. Een “Kriminalgeschichte des Christentums” kan nooit geschreven worden in de islam. Een Newton had de islamitische cultuur nooit kunnen opleveren. Die weg naar de Rede is voor de islam in de 11e eeuw definitief afgesloten. De strijd en de totale overwinning van het Geloof op de Rede in de islam wordt beschreven door Robert R. Reilly in zijn “The Closing of the Muslim Mind”. Reilly beschrijft hoe er tussen het jaar 800 en het jaar 1100 een kans is geweest dat moslims een begin hadden kunnen maken met humanistisch-en-redelijk-worden en legt uit waarom dat niet doorging: via dogmadenker Al-Ghazali ontstond in de moslimische wereld een cultuur van onversneden wrede krankzinnigheid. Reilly noemt het anti-rationalisme, maar dat is hetzelfde. Het komt erop neer dat moslims, vanwege het feit dat Allah alles in volstrekte willekeur bepaalt, geen verband meer kunnen en mogen zien tussen oorzaak en gevolg. Ziet u hoe die paar haartjes op de rug van gindse kameel een beetje raar zitten? Dat komt omdat Allah dat zo wil! Moslims kunnen en mogen eigenlijk gewoon niet meer denken en hebben zich volledig overgegeven aan die onhervormbare moordenaars-ideologie van die slavenhaler en roofmoordenaar die ze hun Profeet noemen.

In dit kader is het misschien voorlichtend om eens een Nederlandse Arabiste naar voren te halen die volgens mij werkt aan het degelijkste proefschrift ooit, want op de voorstudie die ze van de Ibn-Taymiyya (1263-1328) heeft gepubliceerd “BID, VECHT en HEERS”, had ze van mij mogen doctoreren. Hoe dan ook: de “fundamentalist” Ibn-Taymiyya die ze behandelt, kwam dus in het gespreide bedje van irrationaliteit terecht dat door Reilly is beschreven. Ik zal nu twee pagina’s in screenshot laten volgen uit Allans boek met mijn onderstrepingen en kantlijnopmerkingen. Lees dit met aandacht!


U ziet: het “salafisme” staat midden in de gewone orthodoxie en het beroven en vermoorden van de ongelovigen is het onvervreemdbare recht van de moslim.

Hamed Abdel Samad — afvallige moslim die uiteraard zwaar bewaakt door het leven gaat – vertelt in zijn voordracht, “On Islamic Fascism” dat de Koran 206 oorlogsverheerlijkingen bevat en 25 aansporingen de ongelovigen te vermoorden waaronder 2 die als techniek onthoofding aanbevelen: een totalitaire en racistische roofmoordenaars- en slavenhalers-ideologie. En dan moet je nog afrekenen met de hysterische verering voor Mohammed en de gelovigen aan het verstand peuteren dat deze man en dus de Soenna de puurste belichaming was van bovenbeschreven ideologie. En dan moet je nog eeuwen en eeuwen van “interpretatie” die nergens het bovenbeschreven karakter van Koran noch Soenna fundamenteel aantasten omver gooien. Zoals ik al vele malen heb beweerd: met de islam kan je maar één ding doen: bij het grofvuil zetten en niet meer omkijken.

Zelfs Ayaan Hirsi Ali — afvallige moslima en dus zwaar bewaakt — heeft een boek geschreven met illusies over een hervormbare islam. Ik verdenk haar ervan dat het voor haar een pro-forma-exercitie is geweest, iets wat ze van zichzelf moest doen om althans geprobeerd te hebben de totale onhervormbare wrede achterlijkheid ietsje te ontbarbariseren. Ik ben er nog steeds trots op dat ik haar op Schiphol ooit een handje heb mogen geven met op twee meter afstand twee bewakers met een mitrailleur gekruist voor de borst en behangen met handgranaten. Niettemin: als je die “5 punten” ter hervorming van de islam uit haar boek uit 2015 zou uitvoeren — “Heretic: Why Islam Needs a Reformation Now” — dan schaf je in feite de islam af. Om te beginnen vindt ze dat de semi-goddelijke status van de Profeet Mohammed alsmede het geloof in Zijn onfeilbaarheid moet worden geschrapt. En dat is dus totáál onmogelijk. Gelovige moslims vereren Mohammed, zoals hierboven al een keer gezegd, op een hysterische manier. Moslims moeten, punt twee, het leven meer gaan eren dan de martelaarsdood. Ga dat maar eens uitleggen aan de mensen die diep ongelukkig zijn onder een systeem van onderdrukking. Ga dat maar eens uitleggen aan de mannelijke onderdrukkers die er alle belang bij hebben dat systeem in stand te houden omdat het systeem ze volop voorziet van seks, macht, luxe en aanzien. Maak dat eens de misleide vrouwen wijs, wier enige psychologische uitweg is om de onderdrukker lief te hebben en hun dochters te laten besnijden, net zoals ze zelf verminkt zijn. Ayaan wil, punt drie, de sharia, de Koran, de Soenna en al wat daarop aan islamitische ”jurisprudentie” gebouwd is ter discussie stellen. Wat zal ik daar nou eens van vinden? Eh . . . . . . . succes! Ze wil de willekeur afgeschaft zien van de “fatwa’s” waarmee individuele imama’s en verdere oelewappa’s zomaar even over ieders leven beslissen. Nogmaals: succes! Ze wil de opdracht tot Jihad uit de islam hebben. Dat is dus de kern van de Koran, het woord van Allah Himself en alle gezaghebbende tradities!

Godallemachtig! Jezus-Christus met je schoonmoeder op een houtvlot! I rest my case.

Wat zullen we verder nog eens zeggen? Peter Hammond heeft bestudeerd hoe de toename van het percentage moslims in de verschillende landen correleert met de toename van ellende. Nee, Maaike: nergens nog is het minder geworden. De mensen aan de bewaking, de terreurdreiging en het werk voor de inlichtingendiensten zijn niet afgenomen.

Tenslotte een passage uit mijn zeer recente stuk over Annabel Nanninga, die vroeger zelf van “haakneuzen”, “pedomijters” en “geitenneukers” repte, maar nu schrikt van het woord “omvolking”. Ik laat die passage uit mijn stuk volgen omdat Maaike dat, neem ik aan, gelezen had toen ze mij vertelde dat ze de kwalificatie “nazistisch” te ver vond gaan. Toch zat daar wat mij betreft ook al veel bewijskracht in voor het Hitleritische karakter van de islam. Maar het volgende maakte blijkbaar geen indruk op Maaike:

“Ik vond het in tegenstelling tot Nanninga juist allemaal nogal braaf en lichtjes amateuristisch bij “ON!” en ik zou graag zien dat ze daar eens fundamentele aandacht zouden besteden aan de islam, die ik, samen met bijvoorbeeld Geert Wilders van de PVV, houd voor het grootste gevaar dat het Westen bedreigt. De islam deelt, zoals gezegd, namelijk één op één alle wezenskenmerken met het Hitlerisme. De Moefti van Jeruzalem, Amin al Husseini, die vanaf 1920 de terreur tegen de Joden in Palestina organiseerde, werkte nauw met Hitler samen en gaf de beslissende stoot tot de Holocaust als industrieel vergassingsproject. De Moefti had de door de nazi’s geleverde mobiele vergassingsinstallaties in 1942 klaar staan in de haven van Athene bestemd voor massamoord op de Joden in Palestina. Alleen omdat het Rommel in de herfst van 1942 niet lukte via Egypte door te stoten naar Palestina, kwam er niets van de plannen van de Moefti.”

Ik gun iedereen zijn optimisme en het Christelijke verlangen “de Ander” te respecteren en lief te hebben, maar ik zou alle in het Westen levende moslims wantrouwen die zeggen waarachtig te geloven in de islam. Want die moslims zouden in staat moeten zijn om niet blind te blijven voor de totalitaire misdadigheid van de islam en het feit dat die ideologie in 1400 jaar uitsluitend bloed en tranen heeft geproduceerd.

In 1998 publiceerde ik in Letter & Geest van Trouw een essay met de titel “Een gezond instinct voor eigen volk” dat aldus eindigde:

“Op donderdag 3 december 1998 liepen we door de Leidsestraat in Amsterdam, althans ik liep, want sinds mijn driejarige dochter de zitplaats op mijn nek heeft ontdekt, wandelt ze zelf nog weinig. Ze had haar rode hoedje op en neuriede. Het was een middag met lekker prikkelende winterlucht en ouderwetse sinterklaassfeer met al die winkelende mensen. Ik voelde mij Hollander. In een zijstraat kocht ik patat voor mijn kind in een tent met het opschrift ‘Vlaamse friet’, waar een allochtoon achter de toonbank bleek te staan. Zelfs mijn Amsterdams-straatwijze oog kon niet meteen schatten waar ter wereld hij vandaan kwam, maar we begrepen elkaar zonder woorden. Gezond instinct, zeg ik altijd maar, herkent eigen volk meteen. De patat voor mijn Marjolein was gratis. Verder lopend bedacht ik dat dit land, Nederland, een land vol onrechtvaardigheden en gektes is, maar niettemin het beste land ter wereld. Ik wil dat dat zo blijft, want mijn kind moet erin opgroeien. Wanneer ik ooit letterlijk in het geweer zou moeten komen om in dit land te handhaven waaraan ik trouw wil blijven, is het al te laat. Ik ben niet van het lieveheersbeestje, maar oorlog is de ultieme nederlaag.”

Mijn dochter heet eigenlijk anders, maar ik ben voorzichtig, want je weet maar nooit met die islam.

___________________________

*** Hans Teeuwen zat ook aan aan tafel waaroverheen de anecdote ging dat Hans samen met Eddy Terstall ergens in 2006 of 2007 met de in de PvdA als leider opkomende Wouter Bos had gedineerd. Bij het toetje, zo gaat de annekedote, had Hans zo tussen neus en lippen gevraagd: “Wat heeft de islam hier eigenlijk aan moois gebracht wat wij hier nog niet hadden?” Waarop Wouter zijn jongensachtige en ontwapenende grijns produceerde en . . . . . . het verder stil bleef.