Onderstaand stuk moeten we even inleiden. Het is mijn verslag van een recente speech van Annabel Nanninga in de Amsterdamse gemeenteraad. Onderwerp: een rapport over discriminatie van moslims. Ze wordt geïnterrumpeerd door drie moslims, die niet snappen dat discriminatie van moslims iets anders is dan het smoren van islamkritiek via de onzin-term “islamofobie”.

Via een mail vroeg JA21 aandacht voor dit “vermakelijk debat“. Maar ik vond het niet vermakelijk maar ergerniswekkend. Want Nanninga werd gedwongen om redelijk te blijven antwoorden op de zuigende vasthoudendheid waarmee de drie moslims “respect” voor hun prachtgeloof bleven eisen. Nanninga zat in dezelfde klem waarin de hele Westerse cultuur al decennia gevangen zit: gedwongen tot redelijk antwoorden op een onredelijke en agressieve ideologie.

Wat mij verder opviel in deze discussie: Nanninga durft op een gegeven moment te zeggen dat hetgeen ISIS aan wreedheden uitvreet, islamitisch-theologisch “niet onjuist is”. Maar ze durfde nog niet te vragen of voor die discriminatie van moslims misschien legitieme redenen bestaan. Dat is verstandig, want anders zou het voor haar einde politieke carrière zijn. Ze moet zich dus de brutaliserende, tartende en “respect” eisende houding van de drie moslims laten welgevallen.

En ik weet niet eens zeker of ze zich wel bewust is dat ze in feite vernederd wordt. En misschien wil ze ook wel uit zichzelf “politiek correct” blijven tegenover de islam, een nazisme avant, pendant et après la lettre. Dat zou kunnen, want Nanninga heeft de afgelopen jaren inderdaad de neiging vertoond het absolute kwaad van de islam te relativeren en degenen die de absoluutheid van dat kwaad aan de kaak willen stellen, belachelijk te maken.

___________________________________

Annabel Nanninga onderhoudt een moeizame relatie met de islam. Het lukt haar maar niet scherp in beeld te krijgen wat die islam nou in essentie is, te weten, een ideologie die alle wezenskenmerken met het Hitlerisme deelt. Ik heb onlangs Nanninga’s uitlatingen omtrent de islam van de laatste 10 jaar in historisch perspectief gezet onder de titel “Annabel Nanninga poseert als pontificale deugneus”.

Zo vond ze recentelijk het gebruik van de term “omvolking” voor de massa-immigratie op “Ongehoord Nederland” zó erg nazi dat ze besloten had helemaal niet meer naar “ON!” te kijken. Terwijl het gros van het omvolkvolk dat hier met 200.000 per jaar binnenstroomt voor 90% uit moslims bestaat, dus uit aanhangers van . . . . . wat zei ik nou ook alweer? Oh ja: van een nazisme avant, pendant et après la lettre.

Dus het is zaak die nazi-associatie van de term “omvolking” erin te houden maar dan in omgekeerde betekenis: niet “ON!” is nazi, maar waarschuwt juist voor de massale instroom van nazi’s. Dezelfde pervertering paste ze toe in maart 2017, toen Wilders moskeeën wilde sluiten en de Koran verbieden, en Nanninga beweerde dat dát nou precies hetzelfde was als de Taliban die boeken verbieden. Terwijl iedereen met drie gram gezond verstand begrijpt dat Wilders het Kwaad wil verbieden en de Taliban er de belichaming van zijn.

Voorts liet ze in datzelfde jaar 2017 optekenen dat ze “als echte liberaal” niks tegen hoofddoeken had en dat ze zelfs twijfelde of er een boerkaverbod moest komen. Dat absurde standpunt heeft natuurlijk niks met “liberaal” te maken maar alles met een doorgeschoten hippie-mentaliteit van anything goes. Zal ik nog maar eens wijzen op Popper en Rawls, die uitleggen dat je niet tolerant kunt zijn voor degenen die gezworen hebben jouw tolerantie te gebruiken om aan al jouw vrijheid een einde te maken? En nog maar eens mijn gedachten over de boerqaab releveren?

“De boerqaab is een bloedzuigende, tartende, moordlust opwekkende klap in het gezicht van al wat humaan is uit naam van de meest inhumane, racistische, moorddadige en totalitaire ideologie die de wereld ooit heeft gezien: het Mohammedanisme. Het is een hoofddoek tot de duizendste macht verheven.”

Terzake! En nou was er dus in de Gemeenteraad van Amsterdam zeer onlangs dat debat over een rapport dat beweerde dat moslims in Amsterdam hevig gediscrimineerd worden. Dat rapport, zegt Nanninga, is van het “EMCEMO” het “Euro Mediterraan Centrum Migratie en Ontwikkeling”, een club die het ideaal van Eurabië nastreeft, dus. En ook een club, meent Nanninga, die racisme aantoont op bestelling. Wie geïnteresseerd is, kan hier een prachtig AD-artikel vinden over het rapport dat uitlegt hoe erg het allemaal is.

In haar bijdrage haakt Nanninga aan bij het begrip “islamofobie” en ze legt keurig uit dat het een onzinterm is, bedoeld om elke islamkritiek onmogelijk te maken. Maar, zo voegde ze daaraan toe, moslimdiscriminatie bestaat wel degelijk. Ze krijgt al meteen in het begin van haar betoog een interruptie van Sheher Khan (DENK).

Khan heeft die potsierlijke houding, die ik vaker heb gezien bij moslims in werkgroepen op de universiteit. Het is een soort van deftige en hooghartige “waardigheid”, vol wantrouwen en gekwetstheid. Hij voelt zich in zijn verdediging van wat een verschijningsvorm van het Hitlerisme is, moreel en intellectueel verheven boven Nanninga. (Wie een extreem voorbeeld van de houding van deze Khan wil zien moet naar een oud artikel van mij gaan: “De kruiperige Jood en de islamitische demagoog: Raoul Heertje en Abdou Bouzerda”. Daar vindt u een video die in extremis laat zien wat ik bedoel.)

Khan slaat onzin uit. Hij meent dat islamofobie anti-moslim-racisme is. Want racisme, zo zegt hij, dat is dat er van de islam een bepaald verkeerd beeld is gecreëerd en dat je dan op basis van dat onterechte beeld wordt behandeld. En kijk eens hoe krachtig hij na die leugen-wartaal de knop van zijn microfoon uitzet en Nanninga uitdaagt dáár nou eens op te antwoorden. Waarop Nanninga de evidente waarheid poneert dat moslims geen ras zijn. En ze had misschien ook kunnen zeggen dat we die aanslagen de laatste decennia dan gedroomd moeten hebben.

Maar Khan laat het er niet bij zitten: niet alleen islam is een “sociaal construct”, vindt hij, maar “ras” ook. En dan vraagt-ie of Nanninga (die dus zojuist ontkend heeft dat moslims een ras zijn)nog méér voorbeelden van rassen kan geven, behalve van het moslimras. Maar nee, Nanninga laat zich niet verleiden tot een opsomming van de wereldrassen, want “biologisch gezien bestaan er naar hedendaagse wetenschappelijke inzichten binnen de soort homo sapiens ( . . .) geen rassen”. Aldus Wikipedia. Ach ja, die hedendaagse “wetenschappelijke inzichten”, die vooral voortkomen uit angst om te onderzoeken en iets te vinden wat de nazistisch racisten van “extreem rechts” in de kaart zou kunnen spelen. Enfin, er bestáán geen rassen dus, maar voor het gemak hanteer ik persoonlijk soms toch een paar grove onderscheidingen. Zoals die tussen een blonde Kaukasische , Mensen van Intense Kleur en verdere Brusselaars.

Na Khan interrumpeert snotneus Nilab Ahmadi van BIJ1. Ook zij is opgetrokken uit totale betweterige provocatie, maar op een andere manier: het lijkt of ze wéét dat ze liefjes absurditeiten debiteert, maar ze doet alsof wat ze zegt doodgewone evidenties zijn. Om extra te zuigen, ongetwijfeld.

Ahmadi vindt “islamofobie” ook een onzinterm, maar om een heel andere reden dan Nanninga. Want je kunt, zo zegt ze, geen fobie hebben voor mensen die je niet kent. Nee, we kennen ze niet allemaal persoonlijk, die moslims, maar we weten wél welke ideologie al decennia over de hele wereld, maar met name in het Westen, vele tientallen massamoorddadige aanslagen heeft gepleegd. Ook als je het wéét, is de lijst op Wikipedia toch weer indrukwekkend. Toevallig zag ik op dag dat ik dit schrijf een tweet voorbijkomen waarin twee pagina’s van “Welt am Sonntag” van 28 april 2019 stonden gescreenshot met 31.221 islamitische terreuraanslagen met 146.811 doden.

Tel daarbij op de moleculaire Holocaust die de islam sinds zijn ontstaan heeft aangericht onder vrouwen, de algemene wreedheid jegens vrouwen en de genitale verminking.

“Moslimhaat” vindt Ahmadi wel een goede duiding, want, zegt ze, dat is “een haatmisdaad tegen mensen met een bepaald kenmerk die [sic] je niet aanstaat”. Nee, dat is best raar dat er mensen rondlopen die het merk “moslim” wat minder appreciëren. Hebben we de moslimische Jodenhaat al genoemd?

Maar Nanninga ziet wel iets positiefs in de woorden van Ahmadi. Inderdaad, roept ze: moslimhaat en moslimdiscriminatie bestáán. En dat moet niet. Waarna ze op een ingewikkelde manier uitlegt dat huidskleur aangeboren is, maar dat je voor een ideologie als de islam kan kiezen.

Onder de beschuldiging van “islamofobie”, zo herhaalt Nanninga nog maar eens, gaat de poging schuil alle kritiek op de islam onmogelijk te maken. Er is geen krant meer in het Westen, zegt ze, waar nog een spotprent met de islam als onderwerp wordt afgedrukt. Bepaalde films kunnen niet meer vertoond worden. Moslims moeten niet gediscrimineerd worden, herhaalt ze nóg maar eens, maar daar staat tegenover dat ook de “zwarte kant” van de islam bekritiseerd moet kunnen worden. Zwarte kánt? Jammer dat Nanninga niet en passant even een paar lichte kanten van de islam benoemt, want ik ben al jaren op zoek naar slechts één fatsoenlijk principe in de islam, maar ik heb het niet gevonden.

De vrijheid van meningsuiting, zo meent Ahmadi voorts, is al veel te ver gegaan en heeft er nu toe geleid dat moslims in Nederland en vooral in Amsterdam geen leven meer hebben. Er is een grens overschreden, er is een giftig klimaat gecreëerd, waarin moslims zich niet meer veilig voelen. Overal worden leugens over de moslims verspreid. Moslims worden op straat aangevallen en gediscrimineerd. En nergens wordt dat in de media aan de kaak gesteld. Nou heb ik altijd het idee gehad — hier, hier, hier — en ook zelf ervaren, dat de agressie in Nederland nagenoeg uitsluitend van de kant van moslims en vooral van Marokkanen komt.

Waarna Nanninga, die blijkbaar nog mainstream-media leest, Ahmadi bezweert dat de vloed van kranten-artikelen waarin het lot van moslims wordt beklaagd tegen de plinten opklotst. Gelukkig maar, want we moeten er toch niet aan denken dat moslims als daders neergezet gaan worden. Dat laten we over aan nare figuren op obscure weblogjes, zoals ik.

Enfin, Nanninga houdt tegenover Ahmadi vast aan het recht de islam te bespotten en kritiseren en legt de grens bij laster en bedreiging. Maar er is in het Westen geen recht, zegt ze, om nooit gekwetst te worden, ook niet met een beroep op het verzinsel “islamofobie”.

Het debat wordt geleid door Jenneke van Pijpen, die mij aanvankelijk berusting over de domheid van de interrumpanten scheen uit te stralen, maar toen zag ik dat ook zij zich tot het GroenLinkse geloof bekent en nu denk ik dat het ook wanhoop kan zijn om de slechtheid van de wereld, die alsmaar de schoonheid van de islam en de kwetsbaarheid van de leden van het Geloof van de Vrede niet wil zien.

De volgende intelligente interruptie komt van Yasmine Bentoumya (GroenLinks). Zij beweert nóg maar eens dat Nanninga heeft toegegeven dat moslimdiscriminatie in Amsterdam weliswaar een groot probleem is, maar dat Nanninga dat vervolgens relativeert door een beroep te doen op de Vrijheid van Meningsuiting. Nanninga antwoordt nóg maar eens dat ze nu juist de hele tijd hevig heeft zitten benadrukken dat moslimdiscriminatie in Amsterdam inderdaad een groot probleem is, maar dat zulks niet betekent dat de islam niet meer mag worden gekritiseerd of bespot met het beroep op dat verzinsel “islamofobie”.

Op het punt van discriminatie wijdt Nanninga vervolgens met enige hartstocht uit: JA21 is voor anoniem solliciteren, want Arabische en Turkse achternamen zijn “écht een probleem” en die “vreselijke incidenten” moeten worden aangepakt. Voor Bentoumya is het niet genoeg, maar ze weet verder niet duidelijk te maken wat ze nou eigenlijk zit te zeuren. Ze wil “reflectie op de rol van moslimdiscriminatie in Amsterdam”. Je zou hopen dat zo’n grootogig hormoonmeisje nou eens zélf zou gaan “reflecteren” over de vraag wat er toch met die islam aan de hand is.

Overigens: op dit punt zou een verstandig en realistisch mens zoals ik wel eens willen vragen: denkt Nanninga nou werkelijk dat die discriminatie op de arbeidsmarkt alléén te wijten is aan de Amsterdamse witte supremacisten en islamofoben? Of zouden negatieve ervaringen met Marokkaans en Turks personeel er óók iets mee te maken kunnen hebben? Ik begrijp oprecht heel goed dat als Nanninga dat punt naar voren zou brengen het voor haar einde politieke carrière zou betekenen. En dat feit, dat ze dat niet kan benoemen, is na veertig links obscurantisme nog het allerergste.

Professor Ruud Koopmans, die in Duitsland aan de Von Humboldt-Universität, de islam sociologisch onderzoekt en daarbij uiteraard rekening moet houden met een pc-waanzin die nog véél erger is dan in Nederland — daardoor ben ik het heel vaak heel erg niet hem eens — had niettemin in maart 2019 een stuk in Trouw dat ik wel kon waarderen en waarin hij de factoren opsomde die hadden geleid tot de “discriminatie” van moslims. Ik vatte zijn stuk aldus samen:

Het zal ongeveer 30 jaar geleden zijn dat ik op een informele politieke bijeenkomst was van islamkritische dissidenten in het Amsterdamse Oosterpark. Er was een jonge majoor van de landmacht bij, een Marokkaan, en hij zei me dat de werkelijkheid is dat de Nederlandse maatschappij hondsdankbaar is als ze weer eens een allochtoon hebben gevonden die iets kan en zich redelijk gedraagt. Redelijkheid is namelijk een probleem onder moslims. Ga maar eens lezen en kijken hoe totaal krankzinnig de islamitische gemeenschap reageerde op het doodschieten van twee Marokkaanse overvallers door een juweliersvrouw in Deurne. Die twee stonden op het punt de juwelier te vermoorden, toen de vrouw schoot.

Ik schreef eerder:

“Ga eens naar die één minuut durende nieuwsflits van POW. Geluidsfragment van die juweliersvrouw uit Deurne die 112 belt nadat ze die twee Marokkaanse overvallers heeft neergeschoten. Haar paniek maakt vooral duidelijk dat ze niet wil dat de twee rotzakken kapot gaan. Let wel: dit tuig heeft haar en haar man overduidelijk naar het leven gestaan met vuurwapens. En dan zien we een paar reactietjes uit de Marokkaanse gemeenschap. Die Marokkanen daar in Deurne zijn dus heel verontwaardigd. Een grietje met een vette groene hoofddoek: ‘Kun je net zo goed een pistool pakken en iemand zó neerschieten: dat gáát niet!’

Ja, dat is krankzinnig, maar het is géén individuele gekte. Het hoort bij de islam. De moslim is namelijk nóóit de schuldige. Is het nog steeds niet doorgedrongen tot linkse halve garen dat Marokkanen standaard altijd alles ontkennen, al zijn ze betrapt op heterdaad of staan ze uitgebreid op bewakingscamera’s? Ze zijn nóóit schuldig en hebben áltijd gerechtvaardigde grieven. En als ze de kans krijgen dan slaan ze collectief aan het moorden. ( . . .) Ze zijn echt totaal geschift. Elke redelijkheid is deze types gewoon genetisch vreemd.”

Die redelijkheid is er, zowel bij de individele moslims als in de “theologie”, vanaf de 11e eeuw uit gebránd. Een gematigde islam is onmogelijk! En wie wil weten hoe dat zo gekomen is, mag dit weledelzeergeleerde en recente stuk van mijn hand gaan lezen: “Maaike van Charante: de islam is genuanceerd en moslims zijn veelkleurig!

Laat dit nou precies het punt zijn dat meneer Khan vervolgens aan de orde wenst te stellen: de vele gematigde stromingen in de islam! Of Nanninga en JA21 wel netjes onderscheid maken tussen gematigde en radicale islam! Waarop Nanninga stelt dat ze toch echt liever diepgravende theologische discussies in de Amsterdamse Gemeenteraad vermijdt. Maar ik kan er hier natuurlijk prima op in gaan. Voor de “theologie” van de islam kan ik verwijzen naar het hier vlak boven geciteerde artikel, maar de lezer die écht op de hoogte wil geraken van de totale verderfelijkheid van dit “geloof” moet eens gaan naar de very long read die ik ooit samen met Roelf-Jan Wentholt schreef en waarin de eminente islamkenner Aron Shouri zijn licht laat schijnen over de duisterste “religie” die deze aardkloot ooit heeft gezien. En inderdaad, ook Shouri betoogt zwaar onderbouwd dat er géén “gematigde islam” kán bestaan. Er kunnen moslims zijn die het gros van de voorschriften aan hun laars lappen, maar daarmee verandert de leer niet. De leer blijft een gruwelijk en onwrikbaar totalitarisme:

Enfin, maar wat antwoordt Nanninga nou zélf op de vraag van Khan of ze wel netjes onderscheid maakt tussen radicale en gematigde islam? Nou, ze zegt dat het toch best wel één geloof is en dat wat ISIS doet “theologisch niet onjuist is”. (Ik kan mevrouw Nanninga verzekeren dat wat ISIS doet zelfs het enige juiste is volgens de leer van de islam.) Waarop Khan weer beschuldigend: JA21 stelt dat dé hele islam dus álle moslims een problematische relatie onderhouden met de Nederlandse waarden. En omdat jullie zo’n angstbeeld neerzetten dan kunnen jullie met voorstellen komen om de rechten van moslims te ondermijnen. Ziet u wel? “Jullie”, Nanninga, JA21, Nederland en de hele wereld zitten een beetje het Geloof van de Vrede te besmeuren om een angst te creëren die door niets in die 1400 jaar islam gerechtvaardigd wordt.

In de enorme hoeveelheid teksten en video’s van een van de Einsteins van de islamkritiek — “Bill Warner” — zit een video met de titel “Why we are affraid: A 1400 year secret”. Duurt drie kwartier, Ga eens kijkluisteren, zou ik zeggen. En als je die informatie na decennia islamitische aanslagen nog nodig hebt, moet je je afvragen hoe dat komt.

Waarna Khan begint te zeiken over de plannen van JA21 om controle te gaan uitoefenen op de informele Koranscholen, de “zondagsscholen” van de islam in Amsterdam. Dat is nodig, zo zegt Nanninga, omdat daar aan de leerlingen “behoorlijk anti-Westerse rare dingen verteld” worden. En dan zegt Nanninga iets semi-wezenlijks:

“Het is niet ónze partij die, meneer Khan, die een angstbeeld neerzet van moslims. Daar heeft de islam onze partij hélemaal niet bij nodig. De uitwassen van de islam doen dat echt prima zelf.”

Iets semi-wezenlijks: de uitwassen van de islam. Nee, schat: de islam zelf in zijn geheel, waarvan gelukkig de meeste moslims in West Europa nóg niet alle gruwelijke geboden opvolgen. Maar ik zou toch maar weer eens verwijzen naar de studies van Ruud Koopmans die opleverden dat een zeer grote minderheid van moslims in West-Europa de orthodoxe islam aanhangt en de leer van de islam boven de wetten van het land stelt.

Nanninga vergeet overigens niet te melden dat alle soorten “weekendscholen”, van christenen, hindoes en boeddhisten of Jehovah’s Getuigen óók gecontroleerd zouden worden als de noodzaak zich zou aandienen. Gelukkig maar, want voor je het weet heb je net zo’n lijst van boeddhistische aanslagen als op bovenstaande pagina van “Welt am Sonntag”.

Waarna Ahmadi de uitsmijter verzorgt. Om aan te geven dat in het Westen óók niet alles pluis is, wijst ze op het verbod op abortus in Amerika. Onzin zegt Nanninga, want de deelstaten blijven vrij abortus toe te staan. En Ahmadi vindt in één adem ook dat vrouwen in het Westen in hun vrijheid worden beperkt door het boerkaverbod. Ze zegt dat heel kalmpjes, heel sereen, alsof ze iets héél vanzelfsprekends zegt. Enfin, over de boerqaab heb ik hierboven al een passage geschreven. Maar ik herhaal hem graag nog een keer:

“De boerqaab is een bloedzuigende, tartende, moordlust opwekkende klap in het gezicht van al wat humaan is uit naam van de meest inhumane, racistische, moorddadige en totalitaire ideologie die de wereld ooit heeft gezien: het Mohammedanisme. Het is een hoofddoek tot de duizendste macht verheven.”

Die serene waanzin van Ahmadi komt opnieuw tot uiting als ze aan abortus en boerka de opmerking vastknoopt dat Nanninga blijk geeft van “geïnternaliseerde moslimhaat” omdat Nanninga, zo stelt Ahmadi, alle moslimlanden over één kam scheert. Waarna Nanninga erop wijst dat het in elk geval zo is dat moslimlanden bovenaan alle verkeerde lijstjes staan.

Ja, moslimische logica is over het algemeen gekmakend.

Tenslotte nog dit. Steeds meer besef ik dat een heel sterk voorbeeld van het moslimische onvermogen tot zelfkritiek wordt gevormd door de geschiedenis van de laatste honderd jaar Palestina. Ik heb er een boek over geschreven. Inmiddels duurt de terreur en de compromisloze wil bij de Palmaffia’s om Israël te vernietigen precies 100 jaar. Een citaat uit mijn boek:

Moeten we hier nog een eindconclusie aan verbinden? Zou het kunnen dat bij veel moslims het onvermogen tot zelfreflectie en zelfkritiek gedurende 1400 jaar islam genetisch is geworden? Toen GPS nog niet bestond moesten Londense taxichauffeurs het stratenplan van Londen uit het hoofd leren. Dat gaf aantoonbare fysiologisch veranderingen in de hersens. Dus waarom zou bij moslims 70 generaties indoctrinatie met een nazistische anti redelijkheids-ideologie dat dan níét doen? In de Amsterdamse gemeenteraad zien en horen we dus drie moslims die brutaal respect eisen voor hun gruwel-“religie”, die over de hele wereld in de 1400 jaar van zijn bestaan uitsluitend onderdrukking, massamoord en terreur heeft geproduceerd. En we zijn nog steeds niet zover dat we dat in het openbaar kunnen benoemen zonder maatschappelijk totaal te worden buitengesloten. Nee, ik  begrijp wel dat Nanninga voorzichtig manoeuvreerde.

___________________