De ouders van Natascha van Weezel: Anet Bleich (1951) en Max van Weezel (1951-2019) in een sfeer in 1979 die ik (1945) totáál herken. Op precies deze zelfde hippe wijze (interieur, kleding) zaten ik en mijn toenmalige ega indertijd te Amsterdam links te wezen. Later zijn we realistisch geworden, verstandig rechts, zeg maar.

Een Stockholmsyndroom-Jood, die ik ook wel eens een “meegaande Jood” noem,  is een Jood die uit angst en conformisme is meegegaan in het narratief van het met de islam collaborerende en censurerende links-regressieve narcistisch-hedonistische zelfverheffingsneuroten-machtsconglomeraat. Ja, het is een mondvol, maar zo noem ik die Westerse quasi-elite die zijn eigen beschaving haat, het Westen kapot wil hebben in het kader van de “dekolonisatie” van de reële en academische wereld en dus solidair is met de Palmaffia’s.

Wâseggu?

Palmaffia’s: dat zijn die “Palestijnse” leiders die hun bevolkingen al 100 jaar drenken in Jodenhaat, vanaf de Moefti van Jeruzalem Amin al-Husseini via Arafat tot Abbas en Hamas en recentelijk ook “Islamitische Jihad”. Wie de echte geschiedenis — nou ja: héél veel echter dan het linkse gelul — van de laatste 100 jaar van Israël wil leren kennen, moet mijn boek lezen:

Vind ik dat nou lékker, dat soort dingen opschrijven: “stockholmsyndroom-Jood”? Nee, maar als je niet provoceert dan hóren de geadresseerden je niet eens en als je wel provoceert beginnen ze dáárover te zeiken. Je hebt dus de keus tussen 1) níét gehoord worden of 2) een béétje gehoord worden plus bemoralisering. En ondanks dat mijn schelden me niet echt genot geeft — ik tracht in het dagelijks leven een vriendelijk en hoffelijk mens te zijn —  lucht het toch ook in zekere mate op. Zullen we het “ambivalente gevoelens” noemen?

Er zijn veel voorbeelden van dit soort Stockholmsyndroom-Joden. Een van de internationaal bekendsten Palmaffia-knuffelaars en verraders van Israël is Ari Shavit, schrijver  van ‘Mijn Beloofde Land’,  waarvan ik elk hoofdstuk apart heb geanalyseerd.


Maar in Nederland bestaan ze ook volop. Bijvoorbeeld: Esther Voet, ex–directrice van het CIDI heb ik wat uit het oog verloren, maar tot voor kort zocht ze samen met haar adjunct Bart Schut bij het NIW nog naar een geestelijk evenwicht in haar benadering van Israël. Hier en hier en hier kunt u nog meer odes van mijn hand aan Esther vinden.

Bart Schut & Esther Voet

De opvolgster van Esther Voet bij het CIDI als directrice, Hanna Luden was ook niet vrij van het syndroom, want lid van de Jodenhaatclub die PvdA heet. Wim Kortenoeven, woonachtig in Judea-Samaria (‘de Westbank’) is het met me eens: onder directeur Hanna Luden is het CIDI (bijna) anti-Israël geworden.

Lodewijk Asscher. Ook zo’n  . . . . zo’n . . . .  erfelijk belaste en gedegenereerde Stockholm-syndroom-Jood. (Erfelijk belast: zijn grootvader was voorzitter van de omstreden Joodse Raad in WOII).

Wat een náre kwalificaties nou toch, Pennings! Jazeker. En tot uw dienst. Maar het is dan toch ook echt om razend van te worden!

Bijvoorbeeld. Eind 2017 zit de PvdA-leider bij Jinek en het gaat over het plan van Trump om de ambassade van Amerika naar Jerualem over te brengen, iets wat vele presidenten voor hem hebben willen doen, maar nooit gedurfd hebben. Trump, mag ik eraan herinneren, is degene die later de Abraham-akkoorden sloot, gebruik makend van de angst van de Arabieren voor Iran teneinde hen te bewegen de saboteermacht van de Palmaffia’s bij de vredesonderhandelingen te breken. Dat zou definitief gelukt zijn als Joe Biden niet via gestolen verkiezingen aan de macht was gekomen en op de eerste dag van zijn presidentschap een streep zette door die Abraham-akkoorden. Ik schreef in 2017:

“Om die historische daad te bashen was [bij Jinek] de erfelijk belaste en gedegenereerde Stockholm-syndroom-Jood Lodewijk Asscher uitgenodigd. Het was ueber-goor wat die foute Jood weer te berde bracht: Trump was willens en wetens de vrede in gevaar aan het brengen, misschien wel om de aandacht van binnenlandse problemen af te leiden. En het kon toch niet zo zijn dat Voordewind van de Christenunie het op-en-neer reizen tussen ambassades in Tel-Aviv en ministeries in Jeruzalem ging opvoeren als reden om ook de Nederlandse ambassade dan maar naar Jeruzalem te verplaatsen? Het kon toch niet zo zijn dat het gemak van Voordewind ging boven vrede in Palestina. Aldus knijpsmoeltje Asscher. Tsjonge, wat is het toch een fout zeikerdje”

Bijvoorbeeld. Ga hier eens lezen hoe zelfs  Matthijs van Nieuwkerk ziet hoe Asscher de schrijver Philip Roth misbruikt en Trump en Wilders grof belastert. In die uitzending  brengt Asscher een roman van Roth uit 2005 onder de aandacht  ’Het complot tegen Amerika’: een dystopie die gaat over wat er had kunnen gebeuren in Amerika als niet F. D. Roosevelt zijn derde termijn in 1940 had gekregen, maar de antisemiet Charles Lindbergh tot president was gekozen. Nou, meent Asscher zoiets zou nu kunnen gebeuren met Trump aan de macht in Amerika of als Wilders in Nederland gekozen zou worden. Dit is dus van een verbijsterende perversiteit: Trump is een groot vriend van het Joodse volk en van Israël en zijn latere politiek is dat ook gebleken. En Wilders?

Kijk hier komen we bij de kern voor wat betreft de Nederlandse politiek: al die links-regressieve Stockholmsyndroom-Joden die ik hier behandel zijn allemaal met dezelfde saus overgoten: een irrationeel perverse hekel niet alleen aan Trump, maar ook aan Wilders, nóg een groot vriend van Israël en het Joodse volk. En dat komt omdat ze regressief-links zijn, dús dol op de nazistische islam en op “Palestijnse slachtoffers” van Israël en dús in dat kader graag het Westen kapot willen hebben en vooral Israël.

Dat geldt dus ook voor Evelien Gans  — (zelfmoord in 2018: God hebbe haar ziel) — die ik misschien soms iets té hard viel. 1) Evelien Gans en Ian Buruma: schelden of niet schelden? 2) Domme gans Evelien Gans: hoe trek ik de aandacht van een koppige ezel?  3) Evelien is een domme Gans en kosmisch arrogant. En ik hoop oprecht dat ik niet heb bijgedragen aan haar suïcide en dat is inderdaad best onwaarschijnlijk want linkse mensen hebben een abonnement op de juiste moraal en lézen mijn soort schuimbekkende fascisten niet.

In dat laatstgenoemde stuk kunt u een analyse lezen van een artikel dat Gans in november 2009 in de NRC plaatste onder de titel ”De strijd tegen het antisemitisme is verworden tot ideologie tegen moslims”. Ik schreef in januari 2011:  

“De manipulatie zit ten eerste in ‘tegen moslim’, want de islamcritici benadrukken tot vervelens toe in het debat dat de kritiek tegen de islam als totalitair anti-humanisme is gericht en, wat mij persoonlijk betreft, alleen tegen individuele moslims die het verderfelijke karakter van hun ideologie volledig begrijpen en onderschrijven.

Ten tweede zit de manipulatie in “verworden”, want a) er moet nog bewezen worden dat de strijd tegen het anti-semitisme, (ook wel genoemd het  anti-anti-semitisme) van de islamcritici alléén maar een stok is (dixit Arnon Grunberg) om de islam te slaan, en, b) zit in dat woord de suggestie vervat dat de islam niet slaanswaard zou zijn, wat volgens mij in hoge mate wél het geval is.

Kijk en zo gaat dat het hele artikel van Evelien Gans door. Het stikt van de impliciete aannames, insinuaties en beschuldigende kwalificaties die totaal onbewezen blijven.

Er zit niks ander op dan deze hele gruwelijke meuk alinea voor alinea te citeren en te analyseren.”

En dat doe ik dan vervolgens. Als u nieuwsgierig bent naar mijn filering van Evelien Gans in 2011: hier.

Heertje en Bromet

Voorts: Arnold Heertje, die in 2009 in een interview met de islamitische demagoog Abdou Bouzerda zich ronduit kruiperig pro-Palmaffiaans gedroeg. In later jaren werd het niet beter: toen hij op de grens van 2019-2020 samen met vader-Jood Frans Bromet in acht afleveringen in opdracht van de NPO een uiteráárd ‘Israël-kritisch’ verslag mocht maken van een reis door Israël, fileerde ik ze alle acht

Bromet heeft trouwens later zijn dubieuze opstelling inzake Israël&Joden nog eens geëtaleerd middels een docu die eerst in de Balie in Amsterdam vertoond werd, vervolgens een rondreis maakte langs de Nederlandse progressief-inclusieve buurthuizen, waarna hij op de tv bij de NPO werd vertoond. Nee, de Israëlkritiek krijgt ruim baan in Nederland. De antisemitische rotzooi die de NPO-nieuwsprogramma’s en speciaal het NOS-journaal al decennia uitzenden heb ik in de loop der jaren in meer dan 300 artikelen gekritiseerd.

Wie niet mag ontbreken: Arnon Grunberg die ik voor dermate gestoord houd dat ik een keer een stukje schreef onder de titel: “Arnon Grunberg is een lugubere Jood”. Hier een niet-uitputende opsomming van mijn bijdragen aan het bestrijden van de gekte die Grunberg voortdurend produceert.

Natascha van Weezel naast een zelfbewuste hoofddoek

En tenslotte Natascha van Weezel die, net als Raoul Heertje, maar dan al een jaar eerder, in 2018, door reisburo-NPO op pad was gestuurd om voor de verandering eens een keer een wat linksere blik op Israël te geven. Het werd een docu in vier delen en mijn analyse van het eerste deel kreeg tot titel:
(1) ‘Natascha van Weezel vertegenwoordigt de nieuwe lichting postmoderne Stockholmsyndroom-Joden. Bij de antisemitische VPRO. Waar anders?‘ 
 Ik wil de lezer de titels van de andere drie delen niet onthouden, want dan wordt nóg net ietsje duidelijker hoe ik tegen Natascha’s insteek aankijk
 (2)’In Natascha’s ‘beloofde land’ capituleert men voor het islamitische Kwaad
 (3) ’Natascha van Weezel gaat ook in deel drie gewoon door met Jodenhaat bevorderen
 (4) ’Natascha van Weezel: gemakzuchtige, perverse en levensgevaarlijke illusies van ‘hoop’ inzake Israël

Dezelfde saus dus en een pak van hetzelfde laken. Natascha weert zich flink tegen het fascistische gevaar dat van “rechts” komt, terwijl ze totaal niet door heeft dat het echte gevaar voor Joden in de diaspora en in Israël uit haar eigen kamp komt. Natascha heeft bovendien een heel náár censureer-neiginkje. Die wil de omroep waarvan ik lid ben, en waarop heus wel wat valt aan te merken, geheel van het plasmascherm hebben:

Nou moet ik eerlijk zeggen dat ik bij Baudet een zekere gekte constateer die blijkbaar toch bijna altijd bij genialiteit hoort. De gekte die in dit kader belangrijk is: het reppen van geheime centra van de wereldmacht in zowel Oekraïne als Israël. Dat is dwaas en gevaarlijk. Maar in het algemeen, zo ben ik zeker, komt uit de hoek van FVD oneindig veel minder gevaar voor Joden dan uit die van al wat zich links noemt, vrouwtje Natascha zelf en het hele verdere Stockholmsyndroomjodendom incluis.

Maar er zijn ook bemoedigende tekenen! Joods-rechts in Israël en diaspora begint de harde realiteit  onder ogen te zien die ik in mijn boek — dat aantoont dat de terreur in Palestina al 100 jaar uitsluitend door de Palmaffia’s wordt begonnen en volgehouden (!) — aldus  verwoord:

“De insteek van Abbas en Hamas zal blijven: Israël wegvagen en zoveel mogelijk Joden vermoorden. Al zouden de Palmaffia’s willen (!) dan nog zijn ze niet in staat om Israël te erkennen en in vrede met Israël te leven. Want ze hebben hun eigen bevolkingen dermate in Jodenhaat gedrenkt dat elke leider die een werkelijk compromis met Israël zou voorstellen ten dode is opgeschreven. De Palmaffia’s berijden een tijger die ze zelf dagelijks voeden met haat en ze kunnen er nooit meer af. Een eventuele ‘Palestijnse Staat’ zou binnen de kortste keren zijn overgenomen door ISIS-al-Qaeda-al Nusra and what have you aan islamitische slachtersclubs. Die hele ‘Westbank’ zou binnen een paar maanden een raketlanceerinrichting zijn geworden en een tweede springplank, naast Gaza, om Israël binnen te vallen.

Die door de Palmaffia’s nagestreefde ‘Palestijnse staat’ maakt al decennia deel uit van de 2-fasen strategie die vanaf Arafat gevolgd is: zo’n ‘Palestijnse staat’ moet vervolgens een uitvalsbasis worden voor de vernietiging van Israël. Die strategie leerde Arafat van Amin al-Husseini (1897 – 1974), Moefti van Jeruzalem en bondgenoot van Hitler. Al-Husseini paste in zijn tijd die strategie zelf niet toe omdat hij meende met behulp van de Britten en later met die van de nazi’s meteen héél Palestina te kunnen krijgen zonder die tussenstap van een Palestijnse staat te hoeven nemen. Maar het einddoel is altijd hetzelfde gebleven: alle Joden in Palestina dood of weg. Zoals Abou Jahjah dat formuleert: ‘la valise ou le cercueil’: de reiskoffer of de doodskist.


De Palmaffia’s zullen blijven proberen via de islamofiel-antisemitisch-links-regressieve krachten in Amerika en Europa, en uiteraard via de door de OIC beheerste Verenigde Nazi’s, erkenning af te dwingen van een Jodenvrije (!) ‘Palestijnse staat’ in Samaria-Judea (‘de Westbank’) zonder met Israël te hoeven onderhandelen en zonder Israël te hoeven erkennen.”

Caroline Glick

Iemand als Caroline Glick beseft dit eveneens al vele jaren. Glick, geboren in 1969, zat als jonge kapitein van het Israëlische leger, de IDF, in de periode 1994-1996 bij alle belangrijke vergaderingen met de PLO waarin gedetailleerde invulling gegeven moest worden aan het op 13 september 1993 op het gazon van het Witte Huis gesloten Oslo-Akkoord. Ze schrijft:

“Gedurende de hele periode van mijn werk vond ik nooit enige reden te geloven dat het vredesproces waarvan ik deel uitmaakte zou leiden tot vrede. Dezelfde Palestijnse leiders die grappen met ons maakten in luxe vergaderzalen in Cairo en Taba, verbraken elke belofte die ze aan Israël deden op hetzelfde moment dat de vergaderingen eindigden. Om te beginnen slaagde de PLO er niet in om zijn oprichtings-acte aan te passen die in bijna elke paragraaf opriep tot de vernietiging van Israël; ze weigerden te voldoen aan de limieten die ze hadden geaccepteerd aan het aantal wapens en veiligheidstroepen die ze mochten ontplooien in de gebieden die onder hun controle waren. Ze overtraden voortdurend de wetten en regelingen betreffende zonegrenzen en bouwactiviteiten. En tenslotte waren er hun constante nazi-achtige antisemitische propaganda en hun ophitsen en uitlokken van terreur tegen Israël. Het was zonneklaar dat ze te kwader trouw onderhandelden. Ze wilden geen vrede met Israël. Ze waren bezig het vredesproces te gebruiken om Israël in stukken te scheuren.”

En:

“Iedere keer werd van Israël geëist terroristen uit de gevangenis te laten als een voorwaarde voor onderhandelingen met de PLO. En die onderhandelingen dienden op hun beurt om weer meer terroristen vrij te laten en meer land af te staan, meer geld te geven, meer internationale legitimiteit aan de terroristen te verlenen en nóg meer terroristen uit te leveren aan de PLO.”

Martin Sherman

Nu meent Glick in haar boek “The Israeli Solution”, waarin ze tot de conclusie komt dat er niks anders opzit dan dat Israël Samaria-Judea (‘de Westbank’) annexeert, dat voor Gaza een andere oplossing gevonden moet worden. Dat lijkt achterhaald, want, zo betoogde onlangs Martin Sherman, ook voor Gaza geldt: uitmesten en bezetten, want anders zal de terreur nooit ophouden:

“Deze realiteit is genadeloos eenvoudig: het is of zou duidelijk moeten zijn dat Israël de situatie in Gaza niet kan beheersen totdat het Gaza controleert. Het kan niet bepalen wie Gaza regeert of hoe het wordt geregeerd, tenzij het Gaza zelf regeert. Israël, met andere woorden, moet de Gazastrook voor onbepaalde tijd innemen, vasthouden en besturen. Uiteindelijk is de les van Gaza dat Israël de ijdele hoop op het winnen van Arabische vriendschap moet laten varen. Het moet andere strategische doelen nastreven. Het maximum waarop het kan hopen is om met tegenzin geaccepteerd te worden als een onoverwinnelijke rivaal. Het minimum dat het moet bereiken is gevreesd te worden als een woeste tegenstander, waarmee nooit te spotten valt.” [mijn vet]

Avi Below

De roep om sterker leiderschap komt ook van een andere notoire realist, Avi Below, die het nodig vindt om met een stem die niet te harden is, zijn boodschappen via ingesproken video’s te delen. Zijn adagium luidt “een stevige toewijding aan de waarheid. Dit is niet de plaats voor politieke correctheid”. Dat blijkt  als hij in deze video vertelt dat eigenlijk ieder verstandig mens al vele jaren weet, namelijk dat die “politieke correctheid ons aan het vermoorden is”, dat de Palmaffia’s helemaal niet uit zijn op een staat naast Israël, maar uitsluitend Israël willen vernietigen en alle Joden vermoorden. En die waarheid, zegt Below, moet nu eindelijk eens onder ogen gezien worden om er vervolgens naar te handelen.

Melanie Phillips

Ook Melanie Philips constateerde in juli van dit jaar dat Joodse leiders in de diaspora heel erg nodig eens een keertje wakker zouden moeten worden. Er is, zegt zij, de laatste tijd in realistische Joodse kringen, in zowel ‘de dispora’ als in Israël, een besef dat Israël propagandistisch-ideologisch én fysiek meer van zich af moet bijten. Dat besef is, zegt ze, is een reactie op de alsmaar aanzwellende Jodenhaat in het hele Westen, met name uit de linkse hoek, vaak vermomd als kritiek op Israël en op “het Zionisme”. Ze merkt terecht op dat het steeds meer de linkse Joden zélf zijn die betrokken zijn bij “the onslaught against Israel”.

UPDATE 28 september 2022

Een teken aan de wand, en een reden voor het realisme dat door “rechtse” Israëli’s wordt gepredikt, is — (naast het aanzwellende antisemitisme in het wereldwijde bondgenootschap tussen islam en links) — ook de groeiende vijandigheid van veel Arabische Israëli’s tegen hun eigen staat. Efraim Karsh heeft daar in “Middle East Quarterly” (Spring 2022) op gewezen via een artikel getiteld “Why Israel’s Arabs Are Its Biggest Threat“. Karsh is ook de auteur van het boek “Palestine Betrayed” (2010) dat afrekende met de mythe dat de Joden in 1948 grootschalig en willekeurig Palestijnse Arabieren verdreven. En ook Caroline Glick luidt de alarmbel.

UPDATE 19 OKTOBER 2022:

De hierboven genoemde Avi Below vestigt mijn aandacht op het rumoer dat rond een tweet van Donald Trump in Amerika is ontstaan in kringen van “progresieve” Joden die graag geaccepteerd blijven in kringen van de Israël-hatende en feitelijk antisemitische en puur islamofiele Democrats. Deze misleide Joden zijn uiteraard “kritisch” op Israël en dát precies heeft Trump aan de kaak gesteld. (Zoals ik in bovenstaand stuk de Nederlandse links-regresieve Joden aan de kaak stel.) Intussen is Trump bij in Israël wonende Joden zodanig populair dat hij, volgens Below, als hij zou meedoen aan presidentsverkieingen in Israël, hij verkozen zou worden. Enfin, ga eens naar de prettige stem van Below luisteren en hieronder ziet u de gewraakte tweet van Trump.

En dan heb je Bari Weiss die in de tweet van Trump iets antisemitisch’ ziet. En dat vind ik nou weer paranoïde.

_________________________