Dat zegt Johan Derksen ook altijd over de zoveelste onhandelbare Marokkaan in het betaalde voetbal: “Het zijn nu eenmaal trotse jongens.” Vandaag Inside, met de nationale dorpscafé-praetvaer aan de stamtafel, is net zo dom-links als de rest van de kakelcomité’s die avond aan avond op het treurplasmascherm verschijnen. Maar VI is dan met een extra proleterig sausje.

Weet u wat? Ik citeer hier eerst even de laatste alinea van dit stuk met de conclusie, want anders komt u daar misschien niet aan toe, want zó boeiend schrijf ik nu eenmaal niet:

“Nou nee, Sophie & Kees: die cultuur bestaat al 1400 jaar en het is geen “Bedoeïnen-cultuur”, maar een islamitische cultuur, preciezer gezegd de Wahabitische variant ervan, die net als alle andere varianten alle kenmerken met het Hitlerisme deelt. Die hele islam is een nazisme avant, pendant et après la lettre. En wat de hele tijd aan tafel omfloerst wordt omschreven als een Bedoeïnistisch superioriteits-complex is het doodgewone racisme waarmee die hele islamitische cultuur doordrenkt is. Maar dat kan en mag aan de deugtafel niet benoemd worden. Ach ja: de slavendrijvende wereldverbeteraars zijn nog niet zover gevorderd als wij, ras-oikofoben, die met groot genot onze eigen cultuur aan het kapot maken zijn en met bakken de geloofsgenoten van de slavendrijvende wereldverbeteraars aan het binnenhalen zijn.”

VARA/BNR is voor Vrijheid, Vooruitgang en Verandering. Het is de avant-garde der deugneuzen. Soms kijk ik naar dat soort programma’s, want anders dan sommigen aan de rechterkant van het politieke spectrum, heb ik de tv nog niet uit het raam gegooid omdat ik vind dat de bewegingen van de vijand in de gaten gehouden moeten worden. Ik zit dus wel eens avondje te schakelen tussen de tafels waaraan uitsluitend linkse mensen-met-een-mening aanschuiven.

Deze maandagavond bijvoorbeeld Jinek waar uit het welgedane huichelhoofd van Alexander Pechtold de voorspelbare veroordeling kwam van Gideon van Meijeren die het gewaagd had te filosoferen over een mogelijk optrekken naar het Binnenhof teneinde het slopen van Nederland door de Rutte-Kaag-coalitie te stoppen. Over dat slopen, de legitieme reden voor het denken over een revolutie door Van Meijeren, aan géén van de tafels één woord.

Het bijzondere bij Khalid & Sophie deze afgelopen maandagavond was een gast, Kees Wieringa, die als museumdirecteur vier jaar lang in Qatar de privé-musea van de emir had verzorgd. Vanaf 23:40 kunt u hem horen zeggen dat de koninklijke families die Qatar in zijn geheel bezitten, oorspronkelijk Bedoeïenen waren die in tenten leefden tot er in 1940 gas werd ontdekt waarvoor ze inmiddels al decennia jaarlijks vele, vele, vele miljarden binnenkrijgen. Dus meneer Wieringa kon met een onbeperkt budget aan de gang met die privé-collecties van die emir in vijf privé-musea, waarin vliegtuigen, schilderijen, algemene moderne kunst, auto’s en tapijten. Er was ook een speciale afdeling met memorabilia ter herdenking van een speciale vriend van de emir, namelijk Saddam Hoessein. Ook de strop waaraan Saddam opgehangen is en waaraan zelfs nog een beetje bloed kleeft, behoort tot de collectie. Wieringa: “In de Arabische wereld is Saddam Hoessein minder controversieel dan hier, dat is heel interessant.” Familie van Saddam woont nog steeds in Qatar.

“Minder controversieel”

Jan Joost van Gangelen is de enige die tijdens de uitzending écht een beetje kritisch is en dat ook met zijn mimiek duidelijk maakt:
“Maar voelt het dan voor u niet ook een beetje dubieus, soms?”

“Een beetje dubieus, soms”

 Ja, zegt Wieringa, er waren ook wel schaduwzijden:

“Bijvoorbeeld de onvrijheid. Kijk, als ik dat nog even schets. Die zandbak. Je hebt miljarden tot je beschikking. En wat ga je doen? Dat was in de jaren vijftig. Dat vond ik op zichzelf helemaal niet zo gek. Ze hebben gekozen om te investeren in educatie, cultuur en sport. Dat zijn de drie pijlers. Ze dachten, we gaan de beste musea bouwen, we gaan de beste Amerikaanse  universiteiten hierheen halen. We gaan sport bovenaan de kalender zetten. Op zich niet zo vreemd om zo een land op te bouwen. Zij dachten echt we gaan de wereld veranderen. Wij gaan een droom-maatschappij laten zien.”

Van Scherrenberg  werpt het evidente tegen:“Maar in de cultuur, qua vrouwen en mensenrechten, dat bleef heel erg achter.”

Wieringa antwoordt met potsierlijke ontwijking:

“Je kunt niet alles kopen. Daar komt het op neer.”
“Als je de wereld wilt veranderen, dan heb je mensen nodig.”
“En die mensen die zijn er niet!”

Daarvan snapt een normaal mens niks natuurlijk en hij begint uit te leggen:

“Een heel klein volk. Het zijn driehonderdduizend mensen waarvan de helft nog eigenlijk in het buitenland woont en om dat te bouwen hebben ze natuurlijk alleen maar migranten binnen gehaald. En dan krijg je het verhaal van in feite de moderne slavernij. Want die migranten worden zwaar onderbetaald want dat is vanuit de gedachte van die Bedoeïenen: zij zijn het beste volk. Wij noemen dat arrogant, maar ze zijn totaal overtuigd van zichzelf. Zij zijn de goden. En we halen uit Pakistan en Bangla Desh de mensen binnen en die geven we een klein beetje salaris en die bouwen en die doen alles voor ons. Maar dat is dus in de praktijk een ramp.”

“dan krijg je het verhaal van in feite”

Dus dat hele kleine volk wilde de wereld ten goede veranderen, maar omdat ze met zo weinig waren en uiteraard als miljardairs geen zin hadden om zelf echte arbeid te verrichten, richtten ze een slavenmaatschappij in.

Wieringa heeft ook nog een boek over zijn avonturen geschreven

Naarmate het gesprek vordert, voelt Wieringa zich toch gedrongen om ietsje minder hypocriet en wollig te kletsen. Gaandeweg, vertelt Wieringa, kreeg hij  in de gaten, door klachten van zijn personeel, dat de leefomstandigheden voor die slaven schrijnend waren. En daar is hij toen mee naar de familie der emirs gegaan en heeft gevraagd of daar iets aan kon gebeuren.

Er zijn meer dan twee miljoen migranten in Qatar, vertelt Wieringa. In het industriegebied in de buurt van Doha, zegt hij, leven zo’n anderhalf miljoen mannen tussen de 25 en 35 jaar boven op elkaar. Het was allemaal zo erg dat Wieringa een aantal van die slaven een tijdlang in een van al die gigantische musea heeft laten slapen.

Van Gangelen is, zoals gezegd, de enige die echt een beetje kritisch durft te zijn:

 “Het is dus alleen maar prestige. Het is totaal niet met elkaar te rijmen. Ik zie alleen maar Rolls Royces en weet ik wat allemaal en dan zie je alleen maar armoede. Dat is toch best wel ziekmakend.”

Wieringa blijft genuanceerd over de slavendrijvende wereldverbeteraars:

“Aan de ene kant wel, maar ik geloof echt wel in de goeie bedoelingen. Ze hebben geïnvesteerd in cultuur. Ze wilden aan de wereld laten zien wat voor cultuur daar is.”

Maar waarom, vraagt Sophie worden er niet fatsoenlijke behuizingen voor die mensen gebouwd en waarom krijgen ze geen normaal salaris als het geld daar alom over het zand klotst.

Wieringa: “Dat is dus precies het punt, dat je nu aanhaalt, vind ik. En dat neem ik ze eigenlijk ook wel kwalijk, ze hébben de mogelijkheid om iedereen een normaal salaris en normale leefomstandigheden te geven, want ze hebben het geld ervoor en ze doen het niet.”

“eigenlijk ook wel kwalijk”

Sophie: “En ben jij erachter waarom niet?”

Wieringa: “Wat ik al zei, die Bedoeïenen-cultuur. Het zit er zo diep in. En je ziet het trouwens niet alleen in Qatar, laten we wel wezen: Saoedi-Arabië, Bahrein, Dubai, Abu Dhabi, al die golfstaten zijn even erg. Dat zit er zó diep in dat culturen uit Azië uit Pakistan uit die regio’s minderwaardige mensen zijn. En dat is verschrikkelijk.”

Ah, daar komt de Untermensch tóch uit de mouw: “minderwaardige mensen”.

Wieringa wilde “van binnenuit iets op gang brengen” en hij denkt nog steeds dat de Qatari “goede bedoelingen hebben”: “Het is niet makkelijk om met een klein clubje, zo’n familie al die mooi doelen te kunnen bereiken.” (Kijk op 33:18 met wat voor handgezwaai dit hypocriete gelul gepaard gaat.)

Van Gangelen: “Als je je verheven voelt dan kan je toch eigenlijk geen goeie bedoelingen hebben.”

Wieringa: “Wij hebben er tweeduizend jaar over gedaan!”

Sophie: “Zij bestaan pas net!”

Nou nee, Sophie & Kees: die cultuur bestaat al 1400 jaar en het is geen “Bedoeïenen-cultuur”, maar een islamitische cultuur, preciezer gezegd de Wahabitische variant ervan, die net als alle andere varianten alle kenmerken met het Hitlerisme deelt. De hele islam is een nazisme avant, pendant et après la lettre. En wat de hele tijd aan tafel omfloerst wordt omschreven als een Bedoeïnistisch superioriteitscomplex is het doodgewone racisme waarmee die hele islamitische cultuur doordrenkt is. Maar dat kan en mag aan de deugtafel niet benoemd worden. Ach ja: de slavendrijvende wereldverbeteraars zijn nog niet zover gevorderd als wij, ras-oikofoben, die met groot genot onze eigen cultuur aan het kapot maken zijn en met bakken de geloofsgenoten van de slavendrijvende wereldverbeteraars aan het binnenhalen zijn.

INSTANT UPDATE: Ik hoor dat Kees Wieringa eigenlijk een held is! In deze tweet

vertelt Johan Derksen dat het boek dat Wieringa over zijn avonturen in Qatar heeft geschreven behoorlijk kritisch is over het bewind aldaar. En daar aan tafel wordt zelfs gezegd dat hij misschien wel voor zijn leven moet vrezen. Dan komt dat rare huichelachtige gedraai van hem over het oprechte idealisme van deze slavendrijvers in een ander licht te staan: HIJ IS GEWOON BANG.

_________________________