Nieuwsuur én GeenStijl slikken gelul over jihadisten voor zoete koek

Stukje van Pritt Stift op GeenStijl over de Nieuwsuur-uitzending waaruit blijkt:

Marokkaans-Nederlandse ingenieur Chef Onthoofdingen bij Islamitische Staat

Mwah. Ja. Op zich is dat wel een nieuwsfeitje. Maar ik vond iets anders veel belangrijker. Die Nieuwsuur-uitzending — kijk vanaf 22:30 —  ging over Souad Mekhennet die een boek geschreven heeft over hoe het eruit ziet in de hoofden van ISIS-Taliban-al-Qaeda-halsafsnijders. En mij viel op dat we er vooral achter komen dat Mekhennet het gelul van die psychopaten voor zoete koek heeft geslikt. Want wat horen we van Souad? Dat het aan de uitsluiting van moslims in Europa ligt en aan het zomaar zonder enige reden dood bombarderen door het Westen van hartstikke lieve en onschuldige moslims. Dat is wat die psychopaten haar blijkbaar verteld hebben. En dat heeft ze opgeschreven.

Oh ja! Nog iets heel belangrijks! De islam heeft er niks mee te maken! Het is niet zo dat de islam nu eenmaal een nazistische ideologie is, gemaakt door en voor psychopaten. Nee, ISIS is nu juist degene die de islam radicaliseert. Het is een iets andere bewoording dan bijvoorbeeld David Cameron en Theresea May en Alexander Pechtold gebruiken — wat die ISIS doet straalt heel slecht af op het Geloof van de Vrede! — maar het komt op hetzelfde neer.

HET HOUDT NIET OP. NIET VANZELF.

________________

Advertenties

De tribale instincten van beroeps-Marokkaan Ajouad el-Miloudi zijn nog aardig intact

Hij heeft iets van een slimme boer, maar dan op zijn Marokkaans, als-ie licht gebogen en met een skeptisch smoelwerk staat te luisteren naar de geïnterviewde. Hij spuugt volgens mij alleen niet op de grond omdat ’t voor de televisie is. Kaaskop of Mocro? Honderd procent Mocro, zou ik zeggen.

Ik heb één aflevering ooit eerder gefileerd onder de titel “Ajouad el-Miloudi en de geestesziekte die islam heet (I)”. Dat (I) sloeg op mijn plan de serie te gaan volgen maar het is er niet van gekomen. En nu stuitte ik toevallig op weer een aflevering. Net als de mama-meiden van Halal heeft Miloudi een broodwinning gemaakt van zijn Marokkaan-zijn, want onze media betalen grof geld voor alles wat het islamitisch-tribalisme vooruit kan helpen. Onder het motto van “bruggen bouwen” natuurlijk, dat dan weer wel.

Ook in deze aflevering werd weer duidelijk wat voor een vergif die identiteitspolitiek oplevert en vooral als het met de islam samen gaat. Waarbij te bedenken valt dat in Nederland, in Europa, in het hele Westen eigenlijk die identiteitspolitiek alléén maar samen gaat met islam. Waarbij voorts te bedenken valt dat geschiedenis en actualiteit duidelijk maken dat overal waar islam is, “problemen” nooit ver weg zijn. Dat bleek ook nu weer uit deze aflevering.

Een Nederlandse jongen, Adriaan, is tot de islam overgegaan om zijn Marokkaanse bruid Yasmin te kunnen trouwen. Nou ja: hij was allang verliefd op ‘r maar dat had niks met zijn overgang naar de islam te maken. Begrijpt  u wel?

Hij had het geluk dat ze uit een “ruimdenkend” gezin kwam dat alleen dát als voorwaarde stelde: moslim zijn of worden. De goed opgevoede bruid zelf stelde het óók als voorwaarde.

MILOUDI KAMERTJE ADRIAAN MET KORAN

Miloudi trekt een “Heilige Koran” uit de boekenkast van bekeerling Adriaan

Miloudi bezoekt de ouders van bekeerde Adriaan. Ze blijken helemaal het product van de links-regressieve hersenspoeling van de Nederlandse media. Geen benul van het nazistische karakter van de islam. Moeder had Adriaan een keertje per ongeluk overlopen toen-ie op zijn kamertje met zijn reet omhoog richting Mekka lag te murmelen. Ze schrok terug, want het voelde als verstoring van “een intiem moment”. Maar Adriaan zei: “Geeft niks moeder. Kom gerust binnen.” En de vertellende moeder laat het klinken alsof ze toen metéén wist dat die islam het mooiste, zachtmoedigste en tolerantste geloof ter wereld is. Ze was er eigenlijk heel gelukkig van geworden: een zoon die gemoedsrust had gevonden bij Allah en zijn Profeet.  Ze is mee gaan bidden en werd daarvan heel emotioneel.

Miloudi, staande in die jongenskamer van Adriaan, spreekt plechtig van de “transformatie” van Adriaan en trekt vantussen de profane literatuur te voorschijn wat Miloudi noemt “de Heilige Koran”. Miloudi onder Oosterse citherklanken:

“Adriaan is de laatste tijd echt een ander mens geworden. Het geloof staat nu centraal.” En we kunnen hóren dat Miloudi dat een uitstekend ding vindt.

Een “Heilige Koran” uit de tijd van de Moefti! Mét Swastika!

Of er niet vreemd gekeken wordt als ze zich als stel presenteren? Nou, in Amsterdam-West wél. Dan worden ze nageroepen door Marokkanen met het woord “schande”. Bruid Yasmin begrijpt daar niks van en Adriaan nog minder. Want, zo zegt hij, in de islam is het helemaal niet van belang wat je afkomst is als je trouwt. Behalve dus dat je moslim moet zijn of worden, maar dat zegt Adriaan er niet eens bij. Zó vanzelfsprekend!

De vader van Adriaan vermeldt dat er in de familiekring soms zuinig werd gereageerd op Adriaans bekering. Miloudi, onverhuld agressief:

“En wat bedoelen ze dan?”

De lichaamstaal van vader wordt nu . . . . tsja . . . . wat zal ik zeggen? Ik zou het benoemen als zijdelings-onderwerpend. Vader zegt uitdrukkelijk niet dat “ze” misschien denken dat het geen goed idee is om je te bekeren tot een ideologie van en voor psychopaten, maar hij zegt kleintjes dat de islam in de oren van sommigen geen goede “Ruf“heeft.

Miloudi  vraagt “is het niet eigenlijk heel confronterend dat we op dit punt zijn gekomen dat” . . . . . . . . . nou ja, dat een Hollandse jongen niet eens rustig kan bekeren tot het Geloof van de Vrede?

Hoe zou het toch zover zijn kunnen komen! Zou Miloudi de laatste decennia het nieuws rond de 4 I’s — islam, integratie, immigratie en Israël — nog een beetje gevolgd hebben?  Zou-ie dat nou spélen, zo’n Miloudi? Of is-ie echt dermate willfully blind? Ik denk het laatste.

Ander onderwerp.

Toen Miloudi voor zijn programma een oproep deed op facebook om in contact te komen met een Marokkaanse moslima die getrouwd was met een Surinaamse man, heeft-ie dat geweten. De agressieve reacties stelden dat hij zijn eigen zusters en zijn eigen volk en zijn geloof verkocht. Bijna geen van die gemengde stellen durfde het aan op tv hun verhaal te doen. Maar Miloudi vindt er toch één.

De betreffende Surinamer blijkt nagenoeg blank en de Marokkaanse hoofddoekloos. Fatiha Sakar heet ze. En ze vertelt dat ze in Marokko niet zo’n probleem hebben met kleur, maar dat je echt wel moslim moet zijn of worden, wil je een moslima trouwen. Dat laatste is volgens mij waar. Maar dat eerste niet: ook een vrouw die in Marokko zelf met met een echte “neger” thuiskomt, wordt meteen uitgestoten.

In Marokko is het veel vrijer, vindt Sakar, en dat die Neder-Mocro’s zulke racisten zijn, komt, zo meent ze, omdat die Neder-Mocro’s vaak Berbers zijn. Die zijn “streng” en “straight” zegt ze , waar ze natuurlijk gewoon moet zeggen dat het gefrustreerde en agressieve klootzakken zijn. Maar voor Miloudi is het al te veel: hij is zelf Berber en hij werpt wat Sakar zegt verre van zich.

Maar Sakar confronteert Miloudi kalmpjes:

“Stel je zus komt met een Surinamer thuis die geen moslim is. Wat doe je?”

Miloudi antwoordt hypocriet: “Ik kan haar niet tegenhouden.”
En als Sakar zegt: “Maar je zult het niet leuk vinden” komt hetzelfde “diplomatieke” antwoord.

Mevrouw Len Sterckx, socioloog, vertelt dat uit haar onderzoek blijkt dat als een Marokkaanse moslima met ‘n wat donker tiepje thuis komt het “in 100% van de gevallen echt drama is, minstens voor een periode”. Honderd procent dus. Miloudi noemt het een “ingewikkeld onderwerp”, maar ja, hij kan natuurlijk niet zeggen dat die hele “islamitische cultuur” zo racistisch is als de hel.

De vraag blijft: waarom  trouwt zo’n moslima sociaal “naar beneden” met een kleurling? Dat ligt volgens mevrouw Sterckx aan de roep die kleurlingen hebben dat ze in het bezit zijn van grote lullen .

De sociologe had nog meer interessante inzichten: omdat meisjes “naar boven” trouwen en jongens “naar beneden” en gegeven het feit dat Marokkaanse meisjes steeds hoger opgeleid raken, krijg je dat er op de huwelijksmarkt van Neder-Mocros’s een overschot ontstaat aan laagopgeleide jongens en hoogopgeleide meisjes. Lekker idee: veel laag opgeleide en gefrusteerde Berbers in je stad. Tsja, en als zo’n Marokkaanse dan ook nog een “neger” kiest met een grote lul . . . . . . . . !

Na een aantal fragmenten spreekt Miloudi regelmatig een in zwart-wit opgenomen monologue intérieure uit waarin hij de slotsom van het voorafgaande trekt. Na het negerhoeren-onderwerp geeft hij een typisch voorbeeld van hypocriet-islamitisch en pervers quasi-denken:

“Het klinkt misschien een beetje dom, maar de Marokkaanse gemeenschap voelt voor mij toch als een soort van familie. Het zijn toch een soort van zusjes allemaal. Ja, die zijn van ons! En daar wil je het beste voor. En dan kan het mij heel erg frustreren als ik zie, oh, dat is alleen maar een jongen die seks wil met dat meisje. En dat vond ik een heel interessante analyse van Leen Sterckx: Marokkaanse jongens die associëren donkere mannen altijd met seks en niet met serieuze intenties. Ik begreep wel heel goed wat ze daarmee bedoelde. Maar ik denk dat ook vooral bij jonge jongens, dat het nafluiten van ‘hé negerhoer’ toch wel voortkomt uit een soort van een door de familie en de gemeenschap ingeprogrammeerd verantwoordelijkheidsgevoel voor elkaar. Maar dat hoef je helemaal niet te hebben. Laat dat meisje d’r eigen leven leiden man! Maar daar moest ik wel ouder voor worden om dat gevoel te hebben.”

Die negerhoer roepende Mocro’s zijn zich dus bewust dat ze één grote familie zijn en vandaaruit bezorgd om hun zussen vanwege zwarten die alleen maar uit zijn op seks en dús nemen ze hun edele verantwoordelijkheid. Maar ze moeten hun hoogstaande bezorgdheid laten varen, een beetje zoals ouders hun kind loslaten.  Capito?

GeenStijl: “Bijna viereneenhalf jaar geleden sloegen en schopten vijf Marokkanen een Surinamer in elkaar omdat hij met zijn Marokkaanse vriendin over straat liep in Mokum. “Negerhoer”, riepen ze en ook de vrouw kreeg trappen en klappen. Een week later beviel ze, na zes maanden zwangerschap, van een dood kind. De daders liepen enkele dagen later al weer los rond ( . . .).”

Miloudi gaat op bezoek bij het Limburgse gezin van Yasmin en we horen de vader in een duidelijk Limburgs accent (vanaf 21:00)  zeggen:

“Voor mij was het: als hij aan bepaalde voorwaardes voldeed . . . . . gewoon . . . . .  wij zijn islamitisch opgevoed. Daar kunnen wij niet omheen, daar kan niemand omheen.”

“Geloof gaat voor”, zegt de behoofddoekte moeder intens.

Ga eens kijken in dit stukkie van mij, alwaar een viertal stills onder elkaar staan van nóg zo’n moeder. Ook zo’n matrone die lekker in d’r lappen en d’r vet hangend diep vergenoegd haar islam véél beter vindt dan het hele Westen. Maar opflikkeren naar een islamitisch land doen ze dan weer niet.

Daarna zegt vader nog dat hij en zijn vrouw al 30 tot 40 jaar in Nederland wonen en dat hij de Europese waarden probeert over te nemen en niet te blijven hangen in het verleden. Nou ja: op dat ene kleine puntje van de islam na dan.

Nee, om de islam kan niemand meer heen. En de dag komt dat we de keuze zullen hebben: of er dwars doorheen rammen of er onderdoor gaan.

Het was ook heel moeilijk om een gescheiden Neder-Mocro-moslima voor de camera te kijgen. Maar gescheiden Leila Kachih wil het taboe wel doorbreken. Ze had dan ook wel een héél goede reden om te scheiden: de islamitische meneer die ze aan de haak had geslagen, bleek tijden het huwelijk extreem onderdrukkend, controlerend en achterdochtig en . . . . . . bleek alleen uit op een verblijfsvergunning via dat huwelijk.  Leila werd zó razend van die combinatie van genaaid worden door die bedrieger-onderdrukker en de druk vanuit de Neder-Mocro-gemeenschap om toch bij ‘m te blijven dat ze aangifte deed bij de politie van een schijnhuwelijk.

Vanuit de Mocro-gemeenschap en haar eigen familie ervoer ze alleen druk om de uiterlijke schijn op te houden. Neder-Mocro’s belden alleen als ze dachten iets “schandelijks” over Leila gehoord te hebben, terwijl Nederlandse vrienden belden om haar een hart onder de riem te steken. Ze is er klaar mee, zegt Leila, met die Marokkaanse gemeenschap: “Het is niet mijn volk”.

Waarop Miloudi, zwaar onder de indruk, of althans dat speelt-ie:
“Dát zijn nog eens uitspraken! “

En dan doet Leila een wat mij betreft diepe uitspraak:
“De Marokkanse gemeenschap is heel erg bezig met een ander, niet met zichzelf.”

Waarop Miloudi: “Dat herken ik, maar om er nou klaar mee te zijn, dat is dan weer next level.”

Leila: “Als je in mijn schoenen zou lopen, dan zou je er misschien ook klaar mee zijn.”

Tsjee! Aan een Mocro-machootje vragen in de schoenen van een vrouw te gaan lopen. Dat vraagt wel héél veel empathisch vermogen!

Een diepe uitspraak van Leila, zei ik. Want dat is nou kenmerkend voor de hele islamitische cultuur: het ligt nooit aan moslims zelf. De anderen, bij voorkeur de Joden, hebben het gedaan. Er is geen enkele neiging tot introspectie of zelf-confrontatie en onze links-regressieve elite zal de laatste zijn om daar op aan te dringen.

En dan komt Miloudi’s peroratie (41:30) waarin hij in elk geval een póging doet Leila te begrijpen, maar het blijft hangen en wurgen.

“Als je het woord Marokkaan, Marokkaanse cultuur of moslim in de mond neemt, dan spreek je ook mij aan. En als ik dan dingen ga relativeren, erbij stilstaan en erover ga nadenken dan kan ik haar woede begrijpen uiteindelijk. Maar het eerste defensieve Mocro-mechanisme en wat je er niet uit krijgt is: ‘WÁT?!?’ [maakt wat-mot-je-nou-gebaar] Dat regeert nog steeds, weet je. Dat is een soort van brandalarm die je niet meer uit kan zetten. Die gaat gewoon piepen tot de brandweer komt. Je hebt het toch over óns! [met ironiserende lichaamstaal].”

Ja, daar ben ik ook bang voor. Dat het iets is “wat je er niet uitkrijgt” omdat “het” na 1400 jaar islam, dat is 70 generaties, genetisch is geworden. Ik heb het al vaak gezegd: als er bij Londense taxichauffeurs in het brein materiële veranderingen aanwijsbaar zijn na het uit het hoofd leren van het Londens stratenplan, waarom zouden 70 generaties indoctrinatie met een psychopaten-ideologie geen overerfbare sporen nalaten in de hersenen?

We waren ook nog even getuige van het uitzoeken van de trouwringen van Yasmin en Adriaan. Of er nog verschil is tussen Marokkanen en Turken enerzijds en Hollanders anderzijds. Ja, zegt de juweliersvrouw, de eerste categorie is wat “romantischer” in de keuze en kijken minder naar wat het kost. Dat is een mooie manier op te zeggen dat de Oriëntaalse smaak protserig, vulgair en patserig is.

Miloudi heeft in Tanger op een boulevard één Nederlandse man en twee Nederlandse vrouwen bij elkaar staan die ervaring hebben met “gemengde relaties”. Die ene Nederlandse vrouw heeft haar man mee kunnen krijgen. Dat is die vent in dat witte overhemd en hij lijkt mij een heel trotse Marokkaan. Ga maar ’s kijken. Die andere Nederlandse vrouw is journaliste en heeft haar islmitische Mocro-meneer blijkbaar niet mee kunnen krijgen voor een optreden voor de camera. Beide vrouwen vertellen een verhaal van “botsend culturen” waarin het veel gaat over mannelijke eer, controle en jaloezie.

De Nederlandse man heeft in Marokko “relaties” gehad met moslima’s. Dat moet heel stiekem en je kan niet samenwonen. Hij vertelt ook dat er heel veel mannelijk eergvoel is in Marokko en dat om het minste of geringste “de vlam in de pan” kan slaan. Spannend.

Wat mij betreft: mijn dochter is nu 21, maar toen ze een jaar of zes was, heb ik haar voor het eerst gezegd dat als ze ooit met een Marokkaan thuis zou komen, papa van het Hilton-hotel zou springen. So much for integration on a personal level. En die nazislam zou in Nederland eigenlijk verboden moeten worden, alle materiële en verbale uitingen ervan in de publieke ruimte. En als er door moslimmannetjes vrijheidsberoving van moslimvrouwtjes plaats vindt achter de voordeur: met de politie naar binnen, zo nodig met zo’n inbeuk-dinges!

Lees ook: “Salahedinne Benchikhi is óf dom óf een nazi maar in elk geval brutaal”

__________________

Minister Israël onderwijst Amerikaanse Joden: vrede alleen met erkenning bestaansrecht Israël en stoppen GESUBSIDIEERDE haathersenspoeling van Palestijnse jeugd

(Door “brabosh”)

Israëls Vice-minister voor Buitenlandse Zaken Tzipi Hotovely (Likoed) sprak op dinsdag 12 september 2017 op de Conferentie van Voorzitters van de “Belangrijkste Joodse Organisaties” in de Verenigde Staten. 

Minister Hotovely toonde de leiders van de Amerikaanse Joodse organisaties een vlag (afbeelding hieronder) aangeboden door de Palestijnse Arabieren waarop een kaart wordt afgebeeld van het Land van Israël met de namen van steden die liggen binnen de Groene Lijn (aka de pre-1967 lijn) zoals Acre, Haifa, Lod en Ramle, en die in het Arabisch worden aangeduid.

Minister Hotovely toonde de leiders van de Amerikaanse Joodse organisaties een vlag (plaatje hierboven) aangeboden door de Palestijnse Arabieren waarop een kaart wordt afgebeeld van het Land van Israël met de namen van steden die liggen binnen de Groene Lijn (aka de pre-1967 lijn) zoals Acre, Haifa, Lod en Ramle, en die in het Arabisch worden aangeduid.

De vice-minister concludeerde hieruit dat:

“Zolang de Palestijnen worden aangemoedigd door de hoop dat Israël vernietigd kan worden door het met vluchtelingen te overspoelen, zal er geen vrede zijn. Aan de andere kant, als ze begrijpen dat de sleutel tot vrede ligt in het veranderen van de opvoeding van de jongere generatie, zal het mogelijk zijn om in vrede te leven.”

Later had vice-minister Hotovely een interview (VIDEO HIERBOVEN)op de Amerikaanse televisiestation Fox News waarin zij ondermeer sprak over het Arabisch-Israëlisch conflict en de rol van de Verenigde Naties in het in stand houden van de mythe van Palestijnse vluchtelingen.

“Allereerst, wat goed is omtrent de wijze waarop deze regering in het algemeen over het gebied denkt, begrijpen [zij] dat het grootste probleem nog steeds de ​​Iraanse kwestie is. Het feit bestaat dat Israël vandaag meer dan ooit nauwere betrekkingen heeft met de gematigde Arabische landen zoals Egypte en Jordanië en zelfs Saoedi-Arabië.”

Hotovely gelooft dat veel mensen begrijpen dat het conflict niet zal opgelost worden zolang de Palestijnse Autoriteit de wijze, waarop het de Palestijnse kinderen opvoedt, niet wil veranderen:

“We hebben het gewoon over het feit dat hun leerboeken helaas nog steeds vol haat staan en de ontkenning van het recht van Israël om als Joodse staat te bestaan. En dit vind ik de sleutel om vooruit te komen in het vredesproces.”

Met betrekking tot de hulp die de Verenigde Naties verstrekken aan de Palestijnse Arabieren, merkte Hotovely op dat de “bevooroordeeldheid van de Verenigde Naties jegens Israël” in stand wordt gehouden door “bepaalde agentschappen.” Zij gelooft dat sinds Amerika de grootste donor is en de fondsen worden betaald met Amerikaanse belastinggeld, de Amerikaanse belastingsbetalers transparantie verdienen.

“Sommige mensen weten niet eens waar het geld naartoe gaat. Denk daar eens aan, je geeft je geld om ervoor te zorgen dat er geen vluchtelingen meer zijn en wat dit agentschap doet is steeds meer vluchtelingen creëren. Dit is belachelijk.”

Met betrekking de VN organisatie UNRWA zelf (de United Nations Relief and Works Agency for Palestine Refugees in the Near East), zei Hotovely dat de Verenigde Naties “een mythe creëren dat de Palestijnen verondersteld worden vluchtelingen te zijn, terwijl ze dat in feite niet zijn.”

“Het internationaal recht spreekt over één generatie vluchtelingen. En daarna moeten ze natuurlijk opnieuw worden hervestigd. Echter, de Palestijnen spreken over vijf generaties  vluchtelingen van na de oorlog van 1948 – de oorlog die ze zelf begonnen. Ze vielen Israël  aan, ze probeerden er zich van te verzekeren dat Israël niet meer voorkwam op de kaart van het Midden-Oosten en ze verloren vervolgens de oorlog.

Ze accepteren dit feit niet… Ze voeden hun kinderen, hun kleinkinderen, hun achterkleinkinderen op met het idee dat ze vluchtelingen uit Israël zijn… Dit is iets dat moet stoppen, want de manier waarop de VN zich in het algemeen bezighoudt met het vluchtelingenprobleem is dat ze daar het agentschap UNHCR (VN-Hoge Commissaris voor Vluchtelingen) voor hebben en…  ze proberen ervoor te zorgen dat er elk jaar minder vluchtelingen bijkomen. De Palestijnen zijn de enige bevolking in de wereld waarvan het aantal vluchtelingen blijft toenemen.”

Hotovely merkte ook op dat tijdens de laatste Gaza-operatie in de zomer van 2014 “enkele van deze UNRWA-scholen deel uitmaakten van Hamas-acties tegen Israël, de IDF en Israëlische kinderen, in het zuiden van Israël.”

_______________

(Overgenomen van Vlaamse Vrienden van Israël)

De zelfmoord van het Westen is een gevolg van het trauma van WO I + WO II

“Black Pigeon” zegt wat ik zelf ook al een tijdje beweer: de zelfverscheuring van Europa in 1914 – 1945 is de oorzaak van een psychisch trauma dat Europa het zelfvertrouwen heeft ontnomen om nog een andere eigen identiteit neer te zetten dan: iedereen mag hier naar binnen en alles en iedereen is beter dan wij zelf. En wie toch nog zegt dat de Westerse beschaving waarde heeft en zelfs méér waarde dan wat we met bakken tegelijk naar binnen laten is een nazi. En het wrange is nou juist dat wat we bakken naar binnen halen een echte nazi-ideologie aanhangt. Ga maar eens lezen: De ontkenningswaanzin inzake de islam van de Westerse quasi-elites en In Memoriam Hans Jansen: “Islam is genocide”.

____________________

Eenzijdige geschiedenisboeken over de Holocaust

(Door David de Leeuw)

In zijn promotieonderzoek stuitte historicus Marc van Berkel op schrikbarend weinig informatie over Joden in het overvloedige lesmateriaal over de Holocaust.

Marc van Berkel promoveert op 14 september aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam op het onderzoek Plotlines of Victimhood. The Holocaust in German and Dutch History Textbooks 1960-2010. Hij bestudeerde informatie over de Holocaust in de Nederlandse geschiedenisboeken voor voortgezet onderwijs en in die uit de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen.

“Ondanks het ruime aanbod aan geschiedenislesboeken wordt daarin tot op de dag van vandaag vrijwel geen antwoord gegeven op wat het Joodse slachtofferschap tijdens de oorlog precies inhield,” stelt hij. “Wat voor mensen waren de Joden die vervolgd werden, hoe verliepen de uitroeiingsprocessen, waarom gebeurde dat, op welke plekken, wat betekende het voor de betrokken families, hoe was het voor de overlevenden die terugkeerden en voor hun nabestaanden direct na de oorlog?”

De Holocaust, vervolgt Van Berkel, wordt beschreven als iets tussen nazi’s en Joden, waar de Nederlanders helemaal niet bij betrokken waren. “Alsof een paar topnazi’s dat allemaal hadden geregeld. Anne Frank wordt niet zozeer als Joods voorgesteld, maar eerder als zinnebeeld van de Nederlandse onschuld: ‘kijk eens wat ze met onze kinderen hebben gedaan’. Nederlandse scholieren leren niks over de betrokkenheid van politie, NS en bedrijfsleven bij de deportaties. De verzetsmythe . . . . . . . . Lees verder in Nieuw Israëlitisch Weekblad >>>

__________________

De RAF en de RAFF-bekladders van Baudet staan in een links-teroristische Jodenhaat-traditie


Amazon

“Kraushaar ontdekte dat voorlopers van de RAF sterk antisemitische trekjes hadden, die zij verpakten in een antizionistische retoriek. Het begon onder meer met een aanslag op een synagoge, waarbij zeven holocaustoverlevenden om het leven kwamen. Hoogtepunt voor de terroristische beweging kwam in 1972 met het bloedbad op de Olympische Spelen in München, waarbij elf Israëlische atleten werden afgeslacht. Enkele slachtoffers werden gecastreerd teruggevonden. De RAF hielp haar Palestijnse collega’s aan Duitse politie-uniformen en zocht uit waar je het olympisch dorp kon binnendringen.”

Lees de rest in de Volkskrant in de column van Max Pam >>>

_________________

Janneke Stegeman, een levensgevaarlijke krankzinnige, mag in Buitenhof de nazislam verdedigen

Twee keer — hier en hier —  heb ik over de gevaarlijke krankzinnige Stegeman geschreven. Haar stellingen?

Mozes was in Egypte een Joodse jihadist.
Die Joods-Christelijke traditie is gruwelijk en alleen een stok van rechtse engerds om de islam mee te slaan.
Op Ground Zero was vroeger een begraafplaats van slaven, dus die christenen waren de eersten om dit tot een moorddadige plek te maken.

Dat soort Schwachsinn dus.

Ze hoort bij de club die de Kristall-nacht herdenking in 2016 in een Amsterdamse synagoge tot een super-pervertering maakte, door de herdenking te veranderen in een manifestatie waar de moslims, naar elk geïnformeerd mens weet bijna zonder uitzondering antisemieten, tot de nieuwe Joden werden uitgeroepen.

Er komt nu een wetenschappelijke studie in Nederlandse vertaling beschikbaar waarin de ideologische verwantschap tussen het nazisme en de islam met een minutieuze overdaad aan historische bewijsvoering wordt onderbouwd: Barry Rubin en Wolfgang G. Schwanitz, “Nazi’s, Islamisten en het moderne Midden-Oosten”. De vertaling zal in oktober bij “De Blauwe Tijger” uitkomen. In dit boek wordt aangetoond:

1) dat de islam, in de persoon van de moefti van Jeruzalem, Amin al-Husseini, zich vanaf de jaren 1930 verbond met het nazisme en met Hitler en dat de moefti de beslissende stoot tot de Endlösung heeft gegeven (End-lösung heeft de klemtoon op de eerste lettergreep: daarover bestaat veel misverstand)

2) dat zulks gebeurde vanuit de geheel eigen Jodenhaat-traditie van de islam: de moslims waren níét de leerlingen en de nazi’s de leermeesters, maar ze waren gelijkwaardige partners in Jodenhaat die elkaar herkenden als bondgenoten

3) dat die gemengde nazislamitische Jodenhaat-traditie na WOII tot op heden in het Midden-Oosten de leidende ideologie van islamitische dictators bleef, een ideologie die tijdens de “Arabische Lente”, die in 2010 begon, alleen maar sterker werd

4) dat die nazislamitische Jodenhaat-traditie alléén in de islamitische wereld ongerept én succesvol is gebleven en nergens anders ter wereld.

5) dat die nazislamitische Jodenhaat-traditie ook en vooral de “Palestijnse” maffia’s van Arafat tot Abbas tot Hamas heeft aangedreven

6) dat de huidige links-regressieve Israëlhaters in een oude traditie staan, want dat reeds in de jaren 1930 de Communistische Internationale de Joodse minderheid in Palestina de rol van ‘imperialistische agent van de onderdrukking’ gaf en de moordpartijen van de islamitische Arabieren voorzag van het etiket ‘nationale bevrijdingsbeweging’

Krankzinnige, levensgevaarlijke totaal-nitwit Stegeman werd uiteraard uitgenodigd om haar visie te geven in het kwaliteitsprogramma Buitenhof van afgelopen zondag.

Daar zat ze haar kalm-hysterische riedel weer af te draaien.

We moeten “de zorgen van moslims in Nederland benoemen” zegt ze, maar daar bedoelt ze uitdrukkelijk niet mee dat ze bezorgd zijn over hun eigen nazi-ideologie.

“De moslimgemeenschap is heel divers.”

Absoluut, want er zijn veel moslims die op het oog en for the time being gematigd zijn, maar je moet ze, zo is mijn ervaring,  niet echt bevragen over de islam of er kritiek op formuleren, want dan stuit je op een harde irrationele kern van ontkenning.

De redeloosheid van de gemiddelde moslim

Nog maar eens: de redeloosheid van de gemiddelde moslim

Selahattin Koçak: strotsnijden en kerstbomen. Oftewel: is die dierlijke redeloosheid van moslims besmettelijk?

Johan Derksen, Farid Azarkan, Jeroen Pauw en de redeloze racistisch-fascistische Rif-apen uit Marokko

Nee, moreel ankerloze baviaan Mark Rutte: geen tuig van de richel, maar redeloze moslims

En die “gematigde moslims” zijn “gematigd” ondanks en in weerwil van de islam, die als leer NIET gematigd is en in tijden van crisis komen de beroepmoslims ook aan hen vertellen wat Koran en Soenna écht leren en die “minderheid” van “extremisten” en “salafisten”, zo leert de geschiedenis, bepaalt de agenda.

Wat zwatelde Stegeman verder in Buitenhof?  Het ging over de Schoo-lezing van Buma, die volgens presentatrice Marcia Luyten de boze burger tot gewone burger had gepromoveerd. De rode lijn bij Stegeman was: we moeten de moslims beschermen die door Buma onterecht worden weggezet als een gevaar.

Stegeman:

“Buma creëert een verleden wat we eigenlijk niet hebben.”
“Christelijk geïdealiseerd verleden.”
“Europees christendom heeft een heel gewelddadige geschiedenis”
“We moeten het eindelijk eens gaan hebben over het koloniale verleden en hoe dat doorwerkt. En dat zijn ook zorgen van echte Nederlanders”
“Omdat het Westerse christendom een geschiedenis heeft van het buitensluiten van Joden, maar ook van moslims”
“De taal die nu klinkt over moslims daar maak ik me als christen grote zorgen over.”
“Als je zegt Nederlandse moslims zijn er niet in geslaagd een verlichte islam te creëren dan zeg je eigenlijk dat ze er niet bij horen.”
“De islam heeft de Nederlandse cultuur al eeuwenlang beïnvloed.”

Om met dat laatste te beginnen, die beïnvloeding. Zie mijn 2 stukkies onder de titel:
Emmet Scott: Mohammedanisme is het oergif in Europa’s aderen

“( . . .) toen de langdurige desintegratie van het Byzantijnse Rijk rond 500 na Christus inzette kwam West-Europa niet terecht in de “duistere Middeleeuwen”, want die zogenaamde West-Europese “barbaren” die de Pax Romana zogenaamd vernietigd zouden hebben, stonden zeer open voor de normen en waarden van die inmiddels verchristelijkte Pax Romana. Die “duistere Middeleeuwen”  begonnen pas met de veroveringen van de islam in de periode 630 tot 930. In 730 staan de moslimse legers tot in Zuid-Frankrijk aan de ene kant en tot in Afghanistan aan de andere kant. In drie eeuwen raakte het Middellandse zeegebied steeds meer afgesloten voor de handel vanuit West-Europa. Dat had economische gevolgen voor Europa, maar die waren niet de voornaamste, zoals Henri Pirenne nog meende. Volgens Scott waren de voornaamste gevolgen van een geïslamiseerd Midden-Oosten de voortdurende terreur-invallen in Zuid-Europa (Spanje, Italië, Zuid-Frankrijk) door moslims en tengevolge daarvan weer ontstond in Europa een oorlogsmentaliteit waarin het christendom gecorrumpeerd raakte met antisemitisme, heksenwaan, kettervervolging, martelpraktijken en Inquisitie.

Er is geen enkele “idealisering” van het christendom, zoals deze waanzinnge meent. Er is dermate veel schuldbesef en zelfkritiek in het Westen dat we niet meer in staat zijn ons geestelijk te verdedigen tegen het barbaarse anti-humanisme van de islam.

En moeten we het “eindelijk” eens gaan hebben over het koloniale verleden? Dat wijf is echt zo gek als een deur. Wij hebben niks anders gedaan dan ons bezinnen op ons kolonialisme, dus het wordt tijd om het eens over het islamitisch kolonialisme te hebben dat in tegenstelling tot het Westerse NIETS  positiefs had en alleen maar massamoorddadig, wreed en parasitair was.

De Westerse ontkenning dat de islamitische slavernij veel erger was en nog steeds voortduurt

Voor Hassnae Bouazza: moslim-verkrachtings-slavernij overal ter wereld

Hoe islamitisch zijn: onthoofding, kruisiging, slavernij, verkrachting, massamoord en dhimmitude?

Moordlust, seks-obsessie en slavernij: Mosul-documenten onthullen de kern van de islam

Robert E. Lee en Abraham Lincoln over slavernij

Het christendom gewelddadig? Maar dan toch alleen als ontsporing, terwijl geweld in de islam het juiste en voorgeschreven spoor is.

Genoeg. Je kan eindeloos doorgaan, vooral over deze specifieke halve gare Stegeman, en het helpt geen flikker. Zolang die publieke omroep niet fundamenteel op de schop genomen wordt en uitgemest, is het vechten tegen de bierkaai.

Lees ook:Joods-Christelijk-Verlichte traditie en islam

__________________________

De Baudet-demonisering en de moslim-“demonisering”

Sonja Dahlmans wijst erop dat dat de zogenaamde “vreedzame” Mekkaanse soera’s in de Koran, helemaal niet zo vredig zijn, maar op een nare manier voorbereiden op de echt moorddadige Medinese soera’s. Eigenlijk een parallel met de manier waarop de links-regressieve bondgenoten van de islam te werk gaan: eerst verbaal ontmenselijken en dan het echte moorden, door een quasi-linkse gek of een islamiet: Fortuyn, Van Gogh. Wilders en Baudet op de wachtlijst. En het schrijnendste is het persóónlijke demoniseren, terwijl bijna alle kritici van de islam onderscheid maken tussen moslims en de islam als nazistische leer. Het is werkelijk te absurd voor woorden: Baudet wordt net als Wilders uitgesloten om zijn nazislamkritiek en de moslims, aanhangers van een nazistische leer, worden knuffelend ingesloten. En als je de islamofielen hautnah probeert duidelijk te maken wat ze propageren, dán worden ze wakker! Nee, niet aangaande het karakter van de islam, maar raken ze bezorgd over dat eigen huidje. Gajes. Tuig. Schorem. Hypokriete ratten.

_____________________

Team Lubach snapt de islam niet en geeft domme deugverklaring af

“Op het van dak staan neo-nazi’s je schoolgebouw te kaften. Althans dat gebeurde op het Cornelius Haga-lyceum in Amsterdam-West. Een nieuwe islamitische school waar maandag twee extreem-rechtse eikels op het dak stonden te schreeuwen. Wat een kut-actie!”

Neo-nazi’s? Volgens het Parool waren het twee rond-de dertigers die vanaf het dak van die school een spandoek ophingen met de tekst ‘Wie Islam zaait zal Sharia oogsten’, die daar een beetje stonden te roepen, zich zonder verzet van dat dak lieten halen door de politie en die zich verontschuldigden voor het feit dat op de ouderdag van deze school er tóch nog een paar kindekens van 14 waren die het gruwelijke schouwspel op het dak hadden moeten aanschouwen.

Maar ik begrijp team Lubach wel: islam-kritiek moet worden voorafgegaan door een deug-verlaring aan het regressief-linkse domkoppen-publiek.

Want na die inleiding komt Lubach inderdaad met hartstikke ludieke kritiek op die totáál niet ludieke, want paleo-nazistische ideologie.

“Maar het gekke is wel dat ze niet de enigen zijn die tegen die school zijn. ( . . .) naast de overheid én de nazi’s zijn ( . . .) zelfs moslimorganisaties tegen die nieuwe school.”

Nee, intellectueel, dat is niet het gekke, maar een oeroud patroon waarmee de “salafisten” altijd weer hele moslimgemeenschappen overal ter wereld en in alle tijden naar hun hand zetten. Dat komt omdat de “salafisten” niet de bèste papieren hebben in de islam, maar DE ENIGE. Er bestaan namelijk geen gematigde teksten voor gematigde moslims in de islam. Er zijn gematigde moslims, maar die zijn er ondanks en in weerwil van de islam.

Arjen heeft van de AIVD geleerd dat “salafisten” met héél weinig zijn en dat je daarmee nog geeneens een “jihadi-salafist” bent. Okay, die halen wel vaak het journaal: zover wil Arjen nog wel gaan. Maar het blijft voor Arjen toch een te gek divers en bont gezelschap, die moslims.

“Er bestaat niet zoiets als dé Nederlandse moslim!” roept Arjen blij.

Maar toch. Maar toch. Maar toch.
Er zijn er in Nederland misschien wel 20.000 salafisten.
En het aantal stijgt.
Hoe kan dat nou?

“In Amsterdam staan 22 [Marokkaanse] moskeeën. Uit onderzoek van de NRC blijkt dat bijna de helft daarvan in handen is van salafisten.”

Oh. Dat kan omdat er volgens de NRC vanuit het salafistische Arabierië miljoenen in die moskeeën worden gepompt. Gut. Dat wist ik niet! Wie verwacht nou zoiets?

Zelfs de voorzitter van de Nederlandse Raad van Marokkaanse Moskeeën is ongerust:

“Ideologie vanuit het buitenland die onverdraagzaamheid oproept.”

Ideologie vanuit het buitenland? Zou zo’n Marokkaanse boekhouder nou echt niet snappen dat het zijn eigen islam is en dat die door deze “buitenlanders” alleen maar gewoon serieus wordt genomen?

In oktober komt er een boek uit bij de Blauwe Tijger waarin uitgelegd wordt hoe diep verwant nazisme en “islamisme” zijn en hoe die verwantschap gestalte kreeg in de samenwerking tussen de Moefti van Jeruzalem Amin al-Husseini en Hitler.

Ik vraag in het kader van deze aflevering van Zondag met Lubach aandacht voor deze passage:

De eerste uitdaging voor de islamisten was om greep te krijgen op de moslimgemeenschap in Duitsland. Tijdens de jaren 1920 waren er ongeveer slechts 2.500 moslims in heel Duitsland, terwijl er in Berlijn slechts ongeveer 250 waren. De best georganiseerden onder hen, die de enige moskee van de stad beheersten, waren vijftig leden van de Ahmadiyya-sekte, een niet-politieke groep die door de meeste moslims als ketters werden gezien. Al-Husseini leverde fondsen ( . . .) om op 4 november 1927 een Islam Instituut in Berlijn te starten ( . . .) Het instituut werkte nauw samen met Duitse sympathisanten, van wie velen spoedig nazi-beambten zouden worden. ( . . . ) De islamisten completeerden hun overwinning in 1928 door de Ahmadiyyas uit de leiding van de moskee te stoten. Op 3 maart 1930 namen ze officieel de macht over door de registratie van de nieuw gecreëerde Duitse Moslim Gemeenschap die onder hun controle stond. Op dat moment waren er ongeveer drieduizend moslims in Duitsland, maar de islamisten grepen de macht met slechts ongeveer 10 procent van hen.” [mijn blauwe vet]

Met de islam gaat het altijd op dezelfde manier: de “islamistische” minderheid bepaalt op den duur altijd de agenda. En als er kritiek is op de islam of op toestanden in islamitische landen of gemeenschappen, dan ligt het nooit aan de islam want die is volmaakt. Dan moeten het Westen, de ongelovigen en de Joden het gedaan hebben en de oplossing is dan die misdadigers te straffen en de islam nóg zuiverder toe te passen.

Het enige wat je kan doen is die hele islam verbieden, alle materiële en verbale uitingen ervan.

Maar daaraan is Arjen nog lang niet toe. Hij vraagt:

“Moeten we vrijheid inperken om de vrijheid te redden? Zijn we te beschaafd om de beschaving te beschermen?”

Gut, ik dacht dat die hele ouwe van Popper en Rawls en Mann het nooit tot de het Nederlandse tv-scherm zou schoppen. Maar Arjen zegt het, zij het een beetje verbasterd en altijd nog in de vorm van een vraag. Maar je kunt het heel affirmatief zeggen en in het Duits van Thomas Mann klinkt het ’t allermooist:

“Toleranz wird zum Verbrechen, wenn sie dem Bösen gilt.”

Arjen ziet salafisten die duidelijk strafbare dingen doen, bijvoorbeeld halsafsnijden in Syrië, maar ook “een hele groep ( . . .)   die niet per se iets strafbaars doet, maar die wel de Nederlandse rechtsstaat verwerpt en die daar ook actief  kinderen bij betrekt. Bijvoorbeeld vanuit het Cornelius Haga lyceum. Kun je dan op zijn minst die scholen tegenhouden.”

Nee, dat kan niet verzucht Arjen, want artikel 23 van de grondwet garandeert vrijheid van onderwijs.

Waarna Arjen met de ludieke oplosing komt: de anti-bekeer-beer.  Hoe-ie daarop kwam moet u zelf maar even gaan bekijken.

Goed wapen tegen de islam: humor. Dat zal ze leren!

_______________

Jihad voor de vrede

VU-persbericht: “Op het gebied van interreligieuze dialoog en religieuze tolerantie in het publieke domein is Karen Armstrong een van de meest vooraanstaande experts ter wereld. Ze is wereldwijd een veelgevraagd spreker en adviseerde onder andere het Nederlandse en Amerikaanse parlement op het gebied van Islam en religieus extremisme.”

(Machteld Allan)

Deze week werd de Britse bestsellerauteur Karen Armstrong door de VU onderscheiden met een eredoctoraat, ‘omdat haar verdienste goed past bij de bijdrage die de Vrije Universiteit Amsterdam wil leveren aan de dialoog tussen verschillende religies’, aldus het persbericht. Ik wil daar kort het volgende over kwijt.

Zo’n tien jaar geleden pakte ik Armstrongs Mohammedbiografie op met de bedoeling er een recensie over te schrijven, gecombineerd met een Mohammedbiografie van Robert Spencer. Wat ik verwachtte op grond van eerdere boeken van haar, was een ietwat wollig, nietszeggend psychologiserend portret van de profeet van de islam, dat vooral een ouder vrouwelijk lezerspubliek zou bekoren. Dat zou voor mijn verhaal mooi spiegelen met het boek van Robert Spencer, die er wat Mohammeds perverse levenswandel betreft geen doekjes om windt.

Maar die verwachting kwam niet uit, of laten we zeggen: gedeeltelijk. Armstrongs De Profeet heeft zeker iets van een deeltje uit de Bouquetreeks, in de zin dat Mohammed karakterologisch het midden houdt tussen de ruige ridder te paard en de knappe dokter naar wie de hele afdeling smacht. Wat echter vooral opviel aan de biografie was, dat Armstrong openlijk de beginselen en doelstellingen van de jihad verdedigde. Hier was niets gladstrijkerigs of dialoogachtigs aan, integendeel: ze ging in haar agressieve jihadenthousiasme verder dan zelfs de meest uitgesproken moslimse ideoloog. Wij in het Westen kunnen veel leren van de profeet, vond Armstrong, maar we zijn koppig, hovaardig en xenofobisch, en daarom is geweld soms noodzakelijk om ons dat laatste duwtje te geven in de richting van een leven in vreedzame onderwerping aan Allah. Jihad moeten we zien als de eieren die nu eenmaal gebroken moeten worden om die islamitische vredesomelet te bakken.

Sinds de toekenning van het eredoctoraat aan Karen Armstrong verkeer ik daarom in opperste verwarring. De vraag die mij al de hele week prangt: onderschrijft de VU Armstrongs keiharde machiavellistische ethiek of hebben ze haar boeken niet gelezen?

Hieronder mijn recensie zoals die in 2006 in de Volkskrant verscheen.

Die recensie leest u dus op Veren of lood >>>

Maar de slotalinea van die recensie kan ik wel vast verklappen. Die luidt:

“Armstrongs biografie is een boek met een dwingende boodschap. De les die westerlingen van Mohammed, ‘de profeet voor onze tijd’, kunnen leren, is dat de transformatie richting islam weliswaar wat bloed kost, maar dat na de jihad van hoofdstuk vier de heerlijke salaam van hoofdstuk vijf ook voor hen in het verschiet ligt.”

Lees ook (van Martien Pennings):

Cultuur-marxisme: Karen Armstrong krijgt een eredoctoraat van de VU

Karen Armstrong heeft een pottenkop met een gestichts-kapsel erop en radio-actieve stront erin

_____________________